Чарх . . . Чаҳ вайрон чаҳ кунад ободам

چرخ ... چه ویران چه کند آبادم

Ман зи вайронӣу ободӣ ӯ озодам

من ز ویرانی و آبادی او آزادم

Ваа чаҳ . . . Шубон зон лабу дандон то рӯз

وه چه...شبان زان لب و دندان تا روز

Ба сҳо бар шуду парвини ҳамаи шаби фарёдам

به سها بر شد و پروین همه شب فریادم

Оҳам аз он дил . . . Бадал шуд ба сиришк

آهم از آن دل... بدل شد به سرشک

Оби гашти оташ аз андешаи ин пӯлодам

آب گشت آتش از اندیشه این پولادم

Ман ҳамон рӯзи фурӯи шастам аз озодии даст

من همان روز فرو شستم از آزادی دست

Ки бад-ӣни даста . . . Асири афтодам

که بدین دسته... اسیر افتادم

Чандам ин ҳастӣ . . . Диҳад бодаи биёад

چندم این هستی...دهد باده بیاد

Бидиҳ он бода ки ҳастӣ бабрад аз ёдам

بده آن باده که هستی ببرد از یادم

Ҳафт будам ки азин ҳалқа . . . гуҳар

هفت بودم که ازین حلقه ...گهر

Будам озод ва ҳам акнӯн ки бар аз ҳафтодум

بودم آزاد و هم اکنون که بر از هفتادم

Ман аз ин мардум . . . Ним дар ба ниҳод

من از این مردم...نیم در به نهاد

Нукта Эй ҳаст ки бар сӯрати ӣнони зодам

نکته ای هست که بر صورت اینان زادم

Гар бад-ӣни гому камари чеҳрагар нутқу шбқ

گر بدین گام و کمر چهره گر نطق و شبق

Ба варақ бар накашидӣ рақами эҷодам

به ورق بر نکشیدی رقم ایجادم

Васфи арвоҳи макрам ба чаҳ сон ме гуфтам

وصف ارواح مکرم به چه سان می گفتم

Зани ҳафтод ва ду миллати зи куҷо май годм

زن هفتاد و دو ملت ز کجا می گادم

Довариҳост бад-ӣни мардум . . . маро

داوری هاست بدین مردم... مرا

Дод дод ар надиҳади хусрав ғоиб додам

داد داد ار ندهد خسرو غایب دادم

Онкӣ аз чокаряш бар ҳамагони сардорам

آنکه از چاکریش بر همگان سردارم

Ва онкӣ бо бндгиш аз ду ҷаҳони озодам

و آنکه با بندگیش از دو جهان آزادم