Бародари меҳрбони оқои алӣ ба поси як рангӣу хуши гумоне дар савдои асб агар ҳамаи моя зиён кунад вҳмсоиаҳ ба биғораҳи теғи забони ёзди навишта аз ту нахоҳад хост , ва бо ин сози ҳам кандау сомони поркндаҳ ки шумориши ҳама бар вомаст ва ҳар сари мӯӣ аз парешонеу нестии охтаи теғӣ бар андом . Сад соли дигари номи хўоҳндгӣ ва хосторӣ нахоҳад барад вале доду ситад ва онгаҳ бо дӯстони икдли срсрии кори ҳунармандону кеши ном писандон нест . Навишта аз сохтагии дӯшиза ва аз гирди титоли покизаи побараҳнау порсӣ барнигор .
برادر مهربان آقا علی به پاس یک رنگی و خوش گمانی در سودای اسب اگر همه مایه زیان کند وهمسایه به بیغاره تیغ زبان یازد نوشته از تو نخواهد خواست، و با این ساز هم کنده و سامان پارکنده که شمارش همه بر وام است و هر سر موی از پریشانی و نیستی آخته تیغی بر اندام. صد سال دیگر نام خواهندگی و خواستاری نخواهد برد ولی داد و ستد و آنگه با دوستان یکدل سرسری کار هنرمندان و کیش نام پسندان نیست. نوشته از ساختگی دوشیزه و از گرد تیتال پاکیزه پابرهنه و پارسی بر نگار.
Ҳаждаҳи тӯмони зари Сороу сими сираи воми оқои алӣ аз раҳгузориҳои яксар асбами дом гарданаст ки ба хости поки яздони пас аз чиҳил рӯзи дигар бо дасти хеш ё гумошта худ дар пои тахти шаҳриёри ҷўонбхти Муҳамади шоҳи қоҷор ки чархиши замини боду ҷаҳонаши зери нигин , корсозӣ карда пӯзиши пардози ҳечгуна солусу сарҳами бандӣу корбнди баҳонаҳои бемағз решхандӣ нигарадам . Агар худои нохоста ба ҳангоми худ тнхўоаҳ нараседу доми вом аз гардан пардохта нашуд бидон роҳу равиш ки кеш савдогаронасту бозорёни шаҳрӣу рӯсторо ҳанҷор доду ситад бар он , ҳар чанд аз чиҳил рӯзи бргзрди даҳ ду ним суд бар сармоя фузуда ба хоҳанда паймоем , ва ин навишта ки дар миёни доварӣ ростинасту рости гувоҳӣ дар остин дарёфт уфтад .
هجده تومان زر سارا و سیم سره وام آقا علی از رهگذاری های یکسر اسبم دام گردن است که به خواست پاک یزدان پس از چهل روز دیگر با دست خویش یا گماشته خود در پای تخت شهریار جوانبخت محمد شاه قاجار که چرخش زمین باد و جهانش زیر نگین، کارسازی کرده پوزش پرداز هیچگونه سالوس و سرهم بندی و کاربند بهانه های بی مغز ریشخندی نگردم. اگر خدای ناخواسته به هنگام خود تنخواه نرسید و دام وام از گردن پرداخته نشد بدان راه و روش که کیش سوداگران است و بازاریان شهری و روستا را هنجار داد و ستد بر آن، هر چند از چهل روز برگذرد ده دو نیم سود بر سرمایه فزوده به خواهنده پیمایم، و این نوشته که در میان داوری راستین است و راست گواهی در آستین دریافت افتد.