Токунӯн се чаҳор бор , бори андеши дидори саркорӣ омадаам , ва ҳар бор бебаҳрау нокоми боз шуда . Чун дасти меҳр гиребон гиросту пои дилбастагӣ дар занҷир , ҳам боз ба буии хуҷастаи дидори гиромии сарвари пой аз сархоҳам сохту пешгоҳи минӯи фаргоҳро чори асбаи пай сипар хоҳам зист . Агар фари фирӯзии базми саркорӣ даст доду дамии ду пойгоҳи стоднро нишастӣ хост , борхдоро сипоси андешу ситоиш гузор хоҳам буд ,у чунончии бози ҳам ба дастури гузашта нокомӣ расту тркҷўши ҳавас хомӣ оварад ҳам ба фармони дарвешӣ бар гардани осмону ахтари бастаи сози гилау забонро ба ёваи дроӣиҳои занонаи гусастаи лагом ?вила нахоҳам дошт .

تاکنون سه چهار بار، بار اندیش دیدار سرکاری آمده ام، و هر بار بی بهره و ناکام باز شده. چون دست مهر گریبان گیراست و پای دلبستگی در زنجیر، هم باز به بوی خجسته دیدار گرامی سرور پای از سر خواهم ساخت و پیشگاه مینو فرگاه را چار اسبه پی سپر خواهم زیست. اگر فر فیروزی بزم سرکاری دست داد و دمی دو پایگاه ستادن را نشستی خواست، بارخدا را سپاس اندیش و ستایش گزار خواهم بود، و چنانچه باز هم به دستور گذشته ناکامی رست و ترکجوش هوس خامی آورد هم به فرمان درویشی بر گردن آسمان و اختر بسته ساز گله و زبان را به یاوه درائی های زنانه گسسته لگام ویله نخواهم داشت.