Асмъили номаи сФоӣӣу хатару млобошӣу дастони бадасту дастоне ки хоҳӣ дид , нигориш рафт вале чун аз ранҷи рӯза хаста будам ва бар буи фурӯ рафт хуршед ва бархест бонги намози таб бар тану ҷон бар лаб нишаста , пурвои дуруст корӣ нашуд . Агар чоқу лоғару зишту зебои нмоӣӣ , дидорӣ аз ин беҳтар хоҳад гирифт . Ту ҳам пандомез нигоришӣ куну корбнди шевои сифоришии шӯи магари омӯзгораш ки роҳнамои бадӣ ҳоасту аҳрӣмансор афсуни дадиҳо , рӯзии ду карон гирад ва он гӯли бечорау гӣҷи овора аз гарони пўӣӣ ва гарон кӯшӣ гӯшау карони гирифта дар миён ояд зуди тарк аз кори симнони осӯдаи гирду чори асбаи роҳи андар кушта гирад . Аҳмадро аз ин пиндори хому ҳанҷори сард , пухта ва гарм бозгардону сомони зиндагӣ аз парокандагии бози ҷӯй , навиштау пайғоми бача бозӣаст , корсозӣ дар рафтан ва диданаст ва ёфтан ва расӣдан . Ин се чаҳор навиштаро агар хомаи зибонгори тунигор шгару гузориши сарой буд ороишии дигару пероишӣ аз ин хуштар мераст .

اسمعیل نامه صفائی و خطر و ملاباشی و دستان بدست و دستانی که خواهی دید، نگارش رفت ولی چون از رنج روزه خسته بودم و بر بوی فرو رفت خورشید و برخاست بانگ نماز تب بر تن و جان بر لب نشسته، پروای درست کاری نشد. اگر چاق و لاغر و زشت و زیبا نمائی، دیداری از این بهتر خواهد گرفت. تو هم پندآمیز نگارشی کن و کاربند شیوا سفارشی شو مگر آموزگارش که راهنمای بدی ها است و اهریمن سار افسون ددی ها، روزی دو کران گیرد و آن گول بیچاره و گیج آواره از گران پوئی و گران کوشی گوشه و کران گرفته در میان آید زود ترک از کار سمنان آسوده گرد و چار اسبه راه اندر کشته گیرد. احمد را از این پندار خام و هنجار سرد، پخته و گرم بازگردان و سامان زندگی از پراکندگی باز جوی، نوشته و پیغام بچه بازی است، کار سازی در رفتن و دیدن است و یافتن و رسیدن. این سه چهار نوشته را اگر خامه زیبانگار تو نگار شگر و گزارش سرای بود آرایشی دیگر و پیرایشی از این خوشتر می رست.