Ки ҳайрони он сангинам , агар қобили онам ки дар хайл ғуломон бошам чаро ба мақдами шарифами сарафроз наме Фрмоӣӣу гиреҳӣ ки аз зулфи диловезат дар ҷони парешонами афтода аз лаъли равони бахши худ наме гшоӣӣ ? узри манзили амну макони хилват кадомаст ин худ пайдост ки ҳар крои ёрӣ чун ту дар маҷлисасту длоромӣ чун ту мӯнис , аҳадиро роҳи убӯри надиҳаду Подшаҳ то пособонро бор ҳузур набахшад , байт :

که حیران آن سنگینم، اگر قابل آنم که در خیل غلامان باشم چرا به مقدم شریفم سرافراز نمی فرمائی و گرهی که از زلف دلاویزت در جان پریشانم افتاده از لعل روان بخش خود نمی گشائی؟ عذر منزل امن و مکان خلوت کدام است این خود پیداست که هر کرا یاری چون تو در مجلس است و دلارامی چون تو مونس، احدی را راه عبور ندهد و پادشه تا پاسابان را بار حضور نبخشد، بیت:

Ва агар ин аҳори марҳамат ки ҳануз ҳама ҳикоятасту расӯлу китобати мурод онаст ки зиндагонӣ дар ранҷи длнгронии гузорам , ба умеди мулоқоти мавҳумии рӯзу ҳафтау моҳу соли шуморами гуноҳии ғайр мғФўрасту ҷаҳдии ғайри мшкўр , байт :

و اگر این اهار مرحمت که هنوز همه حکایت است و رسول و کتابت مراد آن است که زندگانی در رنج دلنگرانی گذارم، به امید ملاقات موهومی روز و هفته و ماه و سال شمارم گناهی غیر مغفور است و جهدی غیر مشکور، بیت:

Куштан ва сӯхтан чун ман фақирии неки хоҳу асирӣ бе гуноҳи шуморо чаҳ суд хоҳад дошту кадом беҳбуд хоҳад кард ? байт :

کشتن و سوختن چون من فقیری نیک خواه و اسیری بی گناه شما را چه سود خواهد داشت و کدام بهبود خواهد کرد؟ بیت:

Истидъо аз лутфи бандаи навозат онаст ки пеш аз онкии боди ҳасрату ҳурмони ғуборам аз остони иродати бози пардозади соя бар ин хоки афканӣ агар сари мўӣӣу ҳавойии парда дарӣ дидӣ , куштанӣ сӯхтанӣ бошаму гардани задане . Боқии фидоят .

استدعا از لطف بنده نوازت آن است که پیش از آنکه باد حسرت و حرمان غبارم از آستان ارادت باز پردازد سایه بر این خاک افکنی اگر سر موئی و هوائی پرده دری دیدی، کشتنی سوختنی باشم و گردن زدنی. باقی فدایت.