Фидоят шавам номаи ширини иборати дилро ба афви ҷароими мозӣ бишорат доду ҷонро ба ромиши ҷовид ишорат кард , байт :

فدایت شوم نامه شیرین عبارت دل را به عفو جرایم ماضی بشارت داد و جان را به رامش جاوید اشارت کرد، بیت:

Худо шоҳидасту ҷаҳониро машҳӯд ки мо ба ҷинояти хеши въноит ҳазрат мӯътарифем . Ҳамвора хато кардаему атои дидаи борҳо заҳмат овардаему раҳмати барда . Подоши бузургии иқтизои хурдии афв аз ту писанд ояду тақсир аз мо . Умед дорам аз ин пас поси тарбияти саркори моро аз сўорФи зиллат бар овараду мизоҷи ҳифзи алғибу бандагиро ба ҳаводиси пухтаи хорӣу хоми кории дасти Фрсўд иллат надорад . Фармӯдаанд марои ҷузи шумо писарӣ нест магари марои ҷузи ҷаноби шумо падарӣ ҳаст аз ҳама ҳастӣ ҳазрат бар мо бузург худовандасту озодагони афтодаи мо соҳибро камӣни фарзанд , байт :

خدا شاهد است و جهانی را مشهود که ما به جنایت خویش وعنایت حضرت معترفیم. همواره خطا کرده ایم و عطا دیده بارها زحمت آورده ایم و رحمت برده. پاداش بزرگی اقتضای خردی عفو از تو پسند آید و تقصیر از ما. امید دارم از این پس پاس تربیت سرکار ما را از صوارف ذلت بر آورد و مزاج حفظ الغیب و بندگی را به حوادث پخته خواری و خام کاری دست فرسود علت ندارد. فرموده اند مرا جز شما پسری نیست مگر مرا جز جناب شما پدری هست از همه هستی حضرت بر ما بزرگ خداوند است و آزادگان افتاده ما صاحب را کمین فرزند، بیت:

Яғмо мегуяд ин фард аз қавли мухотаби қаброқтар буд воло тағйир менамӯд вале чун биҳамдиллоҳи таъолии ғубори муғоират муртафаъасту асбоби мўохзти муҷтамаъ , фарқӣ дар ақволи падар ва писар нест ва ба иқтизои мақоми таҳрири мисроъӣ аз ин муносибтар : худо ҳам дод ман аз он падари ҳам зон писар гирад .

یغما می گوید این فرد از قول مخاطب قبراق تر بود والا تغییر می نمود ولی چون بحمدالله تعالی غبار مغایرت مرتفع است و اسباب مواخذت مجتمع، فرقی در اقوال پدر و پسر نیست و به اقتضای مقام تحریر مصراعی از این مناسب تر: خدا هم داد من از آن پدر هم زان پسر گیرد.

Инак қиблаи моҳ то моҳии ҳакими илоҳӣу қнбрки бози оламу одами яғмо дар ямин ва ясорам нишастаанд , илқо аз эшонасту имло аз ман . Ончии қароин гувоҳӣ медиҳад ман муҳаррири ин номаи парешонаму асли мазмуну иборат аз эшон . Дар ин сӯрати аввалии онкии бақиятаи достонро ба таълиқоти ин ду як дил ҳўолт дошта чҳоли маҷлисро ба нағмаи чангу оҳанги ғами пардоз холӣ карда ҷои шуморо нафаси нафас холӣ кунам . Хадамотро муқарар ки шароити бандагӣ тақдим уфтад .

اینک قبله ماه تا ماهی حکیم الهی و قنبرک باز عالم و آدم یغما در یمین و یسارم نشسته اند، القا از ایشان است و املا از من. آنچه قراین گواهی می دهد من محرر این نامه پریشانم و اصل مضمون و عبارت از ایشان. در این صورت اولی آنکه بقیت داستان را به تعلیقات این دو یک دل حوالت داشته چهال مجلس را به نغمه چنگ و آهنگ غم پرداز خالی کرده جای شما را نفس نفس خالی کنم. خدمات را مقرر که شرایط بندگی تقدیم افتد.