Фидоят шавам махдумии фалон аз саломати ҳолат хабар дод ,у маротиби илтифотро дарбора ман тФзлот хуш ангехт , мисра : гуфтам ки ин нахусти худовандӣ ту нест . Чунон пиндорам , гуфт таҷдиди фаррошӣ ҳам карда поки яздони висолашро ҷовдони бртўу эҳтимолашро бар аҳли хонаи хоссаи нўрчшмии асад ки ҳаргоҳаш дар гӯшаи боғии нек сурудан бояду давони давон бар рӯй дӯсту душман дар гушӯдани маймуни вхҷстаҳ , байт :

فدایت شوم مخدومی فلان از سلامت حالت خبر داد، و مراتب التفات را درباره من تفضلات خوش انگیخت، مصرع: گفتم که این نخست خداوندی تو نیست. چنان پندارم، گفت تجدید فراشی هم کرده پاک یزدان وصالش را جاودان برتو و احتمالش را بر اهل خانه خاصه نورچشمی اسد که هرگاهش در گوشه باغی نیک سرودن باید و دوان دوان بر روی دوست و دشمن در گشودن میمون وخجسته، بیت:

Пора Эй гӯйанд бо шарти аёл бисёру мадохил кам , тшбиби тоҳли дун маошӣасту хилофи астиъош , ғофил ки : рӯзӣ худ мехуранд манъаму давряш . Аз хизмати махдумии мирзои Муҳамади ғолиби маҳҷӯрам ва бо ҳамаи наздикии давр , гирифтораст на инки ба ихтиёраш ба тафра шумор бошад . Гуё ахзу ҷалбӣ кам ҳам зер ҷлӣ дошта бошад , зеро ки ақлои ҳафтаи якбор дар сӯқи дуздаи кашии қнораҳи слху қсбӣ насб мефармоеду фақиронаи кор ва касбӣ дорад . Фақраст взкосбӣ чаҳ чора . Ман ҳам ба қӯти биъорӣ ки соя ризост роҳӣ май рӯм ,у ҳафтау моҳӣ бар нили мурод май шимурам . Як ҷуръаи насиби мост токӣ бирасад . Ҷузи андешаи дидорат ҳавойӣ нест агар мо дар вусӯли матлӯб оҷиз бошем хдоӣӣ ҳаст аз ту таваққуъи тавваҷуҳи хотир ва дъоӣӣ дорам , махдумони мирзои фалону оқои фалонро бо ҳар ки донеи арз салом барисоне .

پاره ای گویند با شرط عیال بسیار و مداخل کم، تشبیب تاهل دون معاشی است و خلاف استیعاش، غافل که: روزی خود می خورند منعم و دوریش. از خدمت مخدومی میرزا محمد غالب مهجورم و با همه نزدیکی دور، گرفتار است نه اینکه به اختیارش به طفره شمار باشد. گویا اخذ و جلبی کم هم زیر جلی داشته باشد، زیرا که اقلا هفته یکبار در سوق دزده کشی قناره سلخ و قصبی نصب می فرماید و فقیرانه کار و کسبی دارد. فقر است وزکاسبی چه چاره. من هم به قوت بیعاری که سایه رضاست راهی می روم، و هفته و ماهی بر نیل مراد می شمرم. یک جرعه نصیب ماست تاکی برسد. جز اندیشه دیدارت هوائی نیست اگر ما در وصول مطلوب عاجز باشیم خدائی هست از تو توقع توجه خاطر و دعائی دارم، مخدومان میرزا فلان و آقا فلان را با هر که دانی عرض سلام برسانی.