Абдуллоҳу алӣу ҳасан ҳар серо бандаам ва аз дар иктоӣии парастанда , байт :
عبدالله و علی و حسن هر سه را بنده ام و از در یکتائی پرستنده، بیت:
Се нагардад бришм ар ӯ ро
سه نگردد بریشم ار او را
Парниёни хуонеу ҳарир ва паранд
پرنیان خوانی و حریر و پرند
Пиндоштами ин ҳафта низ ба дастури маъҳуд ба саҳро рафтаед , ба кеши азминаи интизори як шабаҳи доштам , ғлботи шавқу салботи сукӯнам аз миллати исо дар байъат Мӯсо кашид . Иди худро дар шанбе дидам . Ҷаноби шайхи гузаштаҳоро аъодт кард дардам зиёдат шуд хилкии раҷъати шуморо аз ҳаммом мутарассид зистам . Об ба ҳован судан омаду маҳтоб ба газ паймудан . Худро ба ин фард ором кардам взҳмти барадам , шеър :
پنداشتم این هفته نیز به دستور معهود به صحرا رفته اید، به کیش ازمنه انتظار یک شبه داشتم، غلبات شوق و سلبات سکونم از ملت عیسی در بیعت موسی کشید. عید خود را در شنبه دیدم. جناب شیخ گذشته ها را اعادت کرد دردم زیادت شد خیلکی رجعت شما را از حمام مترصد زیستم. آب به هاون سودن آمد و مهتاب به گز پیمودن. خود را به این فرد آرام کردم وزحمت بردم، شعر:
Ҳиҷр дар умеди васл ӯ буд ширин чу васл
هجر در امید وصل او بود شیرین چو وصل
Васл ӯ аз бими ҳиҷраши талх чун ҳиҷрон буд
وصل او از بیم هجرش تلخ چون هجران بود
Токии пайвастагии хезад аз хўдрстгӣ ёбам .
تاکی پیوستگی خیزد از خودرستگی یابم.