Фарзанди ман ; ғолиб инаст ки маро аз Кувайт ки қибла тавҳидасту каъбаи таҷред ба зарурати сафарӣ пеш ояд . Эътимодӣ бар ҳаёт надорам хосса акнӯн ки қӯти ҳурмону ҳасрати ёри ҷавон низ замимаи заъф перӣ шуд . На марои истифои хизмати ту мақдӯраст на турои илтифоти сарафрозӣ ман месур . Аз тақдири огоҳи ним , агар мулоқотро алоҷии донеу ҳилтии туоне барнигору хабари даҳ , ки аз он роҳи броиму давлат даст бӯаст ҳосил шавад . Чунончии тариқи дармон масдӯдасту асбоби мазияти мафқуд , муҳаббату заҳматҳои машаққати маро аз дар худовандӣу парҳезгории қурбату омрзгории фармой . На чандон аз ҳасани сулӯку поси меҳру вуфӯри муҳаббату мҳомди ахлоқу басти дили ҷўӣӣу дигари маҳосини аҳволи ҳазрати хаҷалу рӯсиёҳаму шарми огӣну узри хоҳ ки ба сад дафтари гуфтани тавон ва ба ҳазор гӯши шнФтн , фаромӯш макуну хома аз пурсиши ҳолам хомӯш махоҳ , байт :

فرزند من؛ غالب این است که مرا از کویت که قبله توحید است و کعبه تجرید به ضرورت سفری پیش آید. اعتمادی بر حیات ندارم خاصه اکنون که قوت حرمان و حسرت یار جوان نیز ضمیمه ضعف پیری شد. نه مرا استیفای خدمت تو مقدور است نه ترا التفات سرافرازی من میسور. از تقدیر آگاه نیم، اگر ملاقات را علاجی دانی و حیلتی توانی بر نگار و خبر ده، که از آن راه برآیم و دولت دست بوست حاصل شود. چنانچه طریق درمان مسدود است و اسباب مزیت مفقود، محبت و زحمت های مشقت مرا از در خداوندی و پرهیزگاری قربت و آمرزگاری فرمای. نه چندان از حسن سلوک و پاس مهر و وفور محبت و محامد اخلاق و بسط دل جوئی و دیگر محاسن احوال حضرت خجل و روسیاهم و شرم آگین و عذر خواه که به صد دفتر گفتن توان و به هزار گوش شنفتن، فراموش مکن و خامه از پرسش حالم خاموش مخواه، بیت:

Аз ту заҳмат бар ман хуштар ки аз ман бар ту раҳмат .

از تو زحمت بر من خوشتر که از من بر تو رحمت.