Махдуми меҳрбони рӯзии ду пеш аз ин ахбори тимори хези тксри оқозода ба ман расед , бисёр пароканда шудам . Чун хеш низ ранҷур ва бистарӣ будам , рқъаҳи машъар бар пурсиш ба фарзандии мирзои ҷаъфари супурда ки аз ҷониби ман ва худ ҳар ду кори андеш иёдат гардад . ӯ ҳам анбози бистар ва болашасту дмсози тобу таб . Имрӯзи асмъил , Аҳмад , иброҳӣм , ба расми пурсиш ба манзили мирзои ҷаъфар ки бемористони мости омада ба ҳайат иҷтимоӣ хостем аз саломати аҳвол ӯ огоҳи оӣими лоҷарам ҳар як бар ин рқъаҳи хат пажӯҳиш кашида дастонро ки аз ҳамаи тавонотар буд фиристодем . Инак раҷъат ӯ восФои навиди сиҳҳати вайу осӯдагии шуморо мустаъид истодаему дидаи чшмдошт бар роҳи ниҳода , ҳар чаҳ беш нависӣ камасту ончӣ зуд ояд дайр . Ҳрраҳи яғмо .

مخدوم مهربان روزی دو پیش از این اخبار تیمار خیز تکسر آقازاده به من رسید، بسیار پراکنده شدم. چون خویش نیز رنجور و بستری بودم، رقعه مشعر بر پرسش به فرزندی میرزا جعفر سپرده که از جانب من و خود هر دو کار اندیش عیادت گردد. او هم انباز بستر و بالش است و دمساز تاب و تب. امروز اسمعیل، احمد، ابراهیم، به رسم پرسش به منزل میرزا جعفر که بیمارستان ماست آمده به هیات اجتماعی خواستیم از سلامت احوال او آگاه آئیم لاجرم هر یک بر این رقعه خط پژوهش کشیده دستان را که از همه تواناتر بود فرستادیم. اینک رجعت او واصفای نوید صحت وی و آسودگی شما را مستعد ایستاده ایم و دیده چشمداشت بر راه نهاده، هر چه بیش نویسی کم است و آنچه زود آید دیر. حرره یغما.

Камтарини бандаи ъқидтмнди асмъил заҳмат медиҳад ; аз он рӯз ки бо гиромии бародари сФоӣии расми иёдатро аз рӯй ибодати ранҷи афзои хотири шудем , то имрӯз ҳар рӯзаи сиҳҳати вуҷӯди саркори оқозодаро аз ҳар дар ва ҳар каси ҷӯён ва дар сайри хаёлӣ ҳамвора роҳи кошонаи фаррухро ки ошиёна фирӯзӣаст ба сар пӯён бӯдаем . На маро аз таҷаддуди тксру бади ҳолеи аҳволӣ буд ва на ихвонро аз илтизоми бимордорӣу тимори хории маҷолӣ . Баҳри ҳолати забон аз санои ҳазрати хомӯшу равон аз дуои сиҳҳати оқозода фаромӯш назиста . Умед ки навиди истиқомати аҳволи эшонро мӯҷиби иқомати хурсандӣ мухлисон фармойанд , дида дар роҳасту ҳуш бар гузаргоҳ , ҳрраҳи ҳунар .

کمترین بنده عقیدتمند اسمعیل زحمت می دهد؛ از آن روز که با گرامی برادر صفائی رسم عیادت را از روی عبادت رنج افزای خاطر شدیم، تا امروز هر روزه صحت وجود سرکار آقازاده را از هر در و هر کس جویان و در سیر خیالی همواره راه کاشانه فرخ را که آشیانه فیروزی است به سر پویان بوده ایم. نه مرا از تجدد تکسر و بد حالی احوالی بود و نه اخوان را از التزام بیمارداری و تیمار خواری مجالی. بهر حالت زبان از ثنای حضرت خاموش و روان از دعای صحت آقازاده فراموش نزیسته. امید که نوید استقامت احوال ایشان را موجب اقامت خرسندی مخلصان فرمایند، دیده در راه است و هوش بر گذرگاه، حرره هنر.

Фидоят аз рӯзи шарафёбии хизмат токунӯн аз саркору бемори шумо бехабараму зиёд аз ҳади баёни дилхур . Умедворам то ба ҳоли шифои куллӣ ҳосил шуда бошад . Чунончӣ сиҳҳат ёфта ҷой шукраст ва агар худоӣ нахоста ҳануз бар бистари бемории хуфта , мақом сабраст . Аншоءи аллоҳи дарди шумо ва ӯ насиби душманони бод , ҳрраҳи сФоӣӣ .

فدایت از روز شرفیابی خدمت تاکنون از سرکار و بیمار شما بی خبرم و زیاد از حد بیان دلخور. امیدوارم تا به حال شفای کلی حاصل شده باشد. چنانچه صحت یافته جای شکر است و اگر خدای نخواسته هنوز بر بستر بیماری خفته، مقام صبر است. انشاء الله درد شما و او نصیب دشمنان باد، حرره صفائی.

Фидои хуҷастаи вуҷӯдати гирдами ин бандаи парастандаи ҷаъфар дар ғами хорӣу дуои сиҳҳати вуҷӯди оқозода бо худоами худовандии яғмоу соҳиби зодаҳои оқозодаи ҳамдасту достонам . Чанд бори азми андеши заҳмати аФзоӣӣ шудаам вале аз шиддати нохушӣу бемори дории пояи пўиаҳ дар ланг афтоду шишаи орзӯ ба санг омад . Умедворам ба зӯдии хабари сиҳҳати оқозодау хушӣ шумо бирасад , ҳрраҳи ҷаъфар .

فدای خجسته وجودت گردم این بنده پرستنده جعفر در غم خواری و دعای صحت وجود آقازاده با خدام خداوندی یغما و صاحب زاده های آقازاده همدست و داستانم. چند بار عزم اندیش زحمت افزائی شده ام ولی از شدت ناخوشی و بیمار داری پایه پویه در لنگ افتاد و شیشه آرزو به سنگ آمد. امیدوارم به زودی خبر صحت آقازاده و خوشی شما برسد، حرره جعفر.