Фидоят шавам рқимаҳи мурсала ба инзимоми хитоби наввоби воло зиёрат шуд . Ҳар дуро вшоҳи гардану тъўиз бозу кардам . Изҳори дилтангии ман ду иллат дошт , аввали инки он мардро ба талфиқоти гарм дар номлоимоти шумо сард карда будам , агар бидон мазомин коғазӣ мерасед даст аз ковушу кин бар медошт ва агар ба куллӣ тарк хилоф намекард , ақлои адоватӣ бар хусуматҳои ӯ наме афзуд . Мо дар он кунҷи кавир дар чанги ин қавм асирему ногузиронаи оҳистагӣу мудоро бо оммаи арбоби рашки хоссаи он қумоши мардум ки озашон сирӣ надораду орзӯи перӣ дар ҳамаи аҳволи хусусиятро бар хусумати мазиятҳо сет .

فدایت شوم رقیمه مرسله به انضمام خطاب نواب والا زیارت شد. هر دو را وشاح گردن و تعویذ بازو کردم. اظهار دلتنگی من دو علت داشت، اول اینکه آن مرد را به تلفیقات گرم در ناملایمات شما سرد کرده بودم، اگر بدان مضامین کاغذی می‌رسید دست از کاوش و کین بر می‌داشت و اگر به کلی ترک خلاف نمی‌کرد، اقلا عداوتی بر خصومت‌های او نمی‌افزود. ما در آن کنج کویر در چنگ این قوم اسیریم و ناگزیرانه آهستگی و مدارا با عامه ارباب رشک خاصه آن قماش مردم که آزشان سیری ندارد و آرزو پیری در همه احوال خصوصیت را بر خصومت مزیت‌ها‌ست.

Дуюми онкӣ сафар карда будӣ ва аз ҳақоиқи аҳволати хабар май ҷустам , то рӯзгорат ба комаст ором бошаму ало ба андозаи Муқаддароти назми умӯру рафъи Фтўрро корондиш иҳтимом кардам . Ҷузи ин достон набӯд то дилтангиро маҳмили маъодоти тавон баст ва ба сароҳат тавон навишт ки шумо ба шиддат дар мақом адоват будед қавлу феълӣ ки буи хилоф диҳад ва бар он эрод тавон гирифт аз ман нисбат ба шумо кадомаст ? бории ҳамин қадарҳо ки навиди саломати вуҷӯду истиқомати мҳому мазоёии тарбияту тақвияти наввоби волоро фиристодӣ осӯда шудам ва сипос ронадаму дуоӣ хайр кардам ва инки худоами волоро дар мулоқоти саркори аҷали умароу аъзи сароаи кишвару комааи лашкару бандагони сари типу мақолоти салоҳи овезу судӯри арқому аҳкоми рأФтомез таҳрис карда ва мекунанд , ҷовидони сипоси дор хасм хоҳам зист ва то қиёмати ситоиши гузори наввоби ашрафи воло ва он се нафар бузургвор хоҳам буд .

دویم آنکه سفر کرده بودی و از حقایق احوالت خبر می‌جستم، تا روزگارت به کام است آرام باشم و الا به اندازه مقدرات نظم امور و رفع فتور را کاراندیش اهتمام کردم. جز این داستان نبود تا دلتنگی را محمل معادات توان بست و به صراحت توان نوشت که شما به شدت در مقام عداوت بودید قول و فعلی که بوی خلاف دهد و بر آن ایراد توان گرفت از من نسبت به شما کدام است؟ باری همین قدرها که نوید سلامت وجود و استقامت مهام و مزایای تربیت و تقویت نواب والا را فرستادی آسوده شدم و سپاس راندم و دعای خیر کردم و اینکه خدام والا را در ملاقات سرکار اجل امرا و اعز سراه کشور و کماه لشکر و بندگان سر تیپ و مقالات صلاح آویز و صدور ارقام و احکام رأفت‌آمیز تحریص کرده و می‌کنند، جاویدان سپاس‌دار خصم خواهم زیست و تا قیامت ستایش‌گزار نواب اشرف والا و آن سه نفر بزرگوار خواهم بود.

Ба вилояти мутлақаи Муртазои алии саломи аллоҳи алайҳ ки аз аҳадӣ ҳатто хсмоӣ бе ҷиҳати душман низ шикоят надорам ,у андешаи хилофи нисбат ба зии рӯҳӣ аз машриқ то мағриби перомун равонам нахоҳад гашт . Дар сӯратӣ ки бидонадишон бо ҳазор гӯнаи шохчаҳи бандӣу ковуш аз ман ба ҳал бошанд аз чун ту ёрии дерина бо ъҳўди пешинау фарти дили бастагӣу шарти интисоб кӣу куҷои ҷузи савдои меҳру хаёли иттифоқ дар дил хоҳам дошт ? рӯзӣ ки пешгоҳи ҳақиқат падед афтод ҳақоиқ аз муҷоз мумтоз хоҳад шуд . Тохири абтёъи мухтасари ашёии асмъилу Аҳмад бо вуҷӯди дурусти кориҳои шумоу иҳотаи вабоу тафриқаи аснофи мардум гуё аз узрхоҳӣ бениёз бошад . Нўрчшмии оқои алии дируз аз вилоят ворид шуд ӯро надидаам вале хатар аз қавл ӯ навиди сиҳҳати оқозодагону оммаи ақраборо тарҳӣ мабсут намӯд шукри неъмати сиҳҳати чокарона тақдим афтод .

به ولایت مطلقه مرتضی علی سلام الله علیه که از احدی حتی خصمای بی جهت دشمن نیز شکایت ندارم، و اندیشه خلاف نسبت به ذی‌روحی از مشرق تا مغرب پیرامون روانم نخواهد گشت. در صورتی که بداندیشان با هزار گونه شاخچه‌بندی و کاوش از من به‌حل باشند از چون تو یاری دیرینه با عهود پیشینه و فرط دل‌بستگی و شرط انتساب کی و کجا جز سودای مهر و خیال اتفاق در دل خواهم داشت؟ روزی که پیشگاه حقیقت پدید افتاد حقایق از مجاز ممتاز خواهد شد. تاخیر ابتیاع مختصر اشیای اسمعیل و احمد با وجود درست‌کاری‌های شما و احاطه وبا و تفرقه اصناف مردم گویا از عذرخواهی بی نیاز باشد. نورچشمی آقا علی دیروز از ولایت وارد شد او را ندیده‌ام ولی خطر از قول او نوید صحت آقازادگان و عامه اقربا را طرحی مبسوط نمود شکر نعمت صحت چاکرانه تقدیم افتاد.

Асмъилро вабои ФрогрФти чашмонаш ба чашми хонаи фурушад , бози ифодаи раҳмати парвардгор бар ӯ зиндагонии нави сохт ва моро аз ин ҷони дубора ба сипосии бузург гарав фармуд . Беморӣу тимор бо хираду дурушти хонаи мо паймонӣ бешикасту пайвандӣ гардун нишаст баста , ин хостн аз бистар наёварда онро фарои болини навбат костан фарозаст . Ба мсобрт рӯз гузорем ва бо мшорҷти шукри шумор , ғайри таслиму ризои кӯи чорае ? !

اسمعیل را وبا فراگرفت چشمانش به چشم‌خانه فروشد، باز افاده رحمت پروردگار بر او زندگانی نو ساخت و ما را از این جان دوباره به سپاسی بزرگ گرو فرمود. بیماری و تیمار با خرد و درشت خانه ما پیمانی بی شکست و پیوندی گردون‌نشست بسته، این خاستن از بستر نیاورده آن‌را فرا بالین نوبت کاستن فراز است. به مصابرت روز گذاریم و با مشارجت شکر شمار، غیر تسلیم و رضا کو چاره‌ای؟!

Борӣ ҳамчунон наввоби ашрафи волои рӯҳии фидоаро муҳаррики ҳифз алғиб бошед , ки ҳар ҷо донад аз бегуноҳӣ мо бигӯеду бароъат зимма биҷӯед . Ба исмати Заҳроу ҳишмати Марям ки ҳарчӣ бар хатари бастанди маҳзи ҳасаду ифтиро буд . Ман низ довариро ба интиқоми бори худои афкандами ҷуброни зарару талофӣ низ намехоҳам . Агар ин хисорат ба ҳақ расад моро бар аҳкоми қазои таън ва диқ нест ,у чунончии рашку нифоқи мӯҷиби ин бе андомии гашт , дар он маъраз ки каси касро надонаду чораи фалсии натавонад аз адли яздонеи эҳқоқи ҳуқуқу дармон ъқўқ хоҳам ҷуст .

باری همچنان نواب اشرف والا روحی فداه را محرک حفظ الغیب باشید، که هر جا داند از بی‌گناهی ما بگوید و برائت ذمه بجوید. به عصمت زهرا و حشمت مریم که هرچه بر خطر بستند محض حسد و افترا بود. من نیز داوری را به انتقام بار خدا افکندم جبران ضرر و تلافی نیز نمی‌خواهم. اگر این خسارت به حق رسد ما را بر احکام قضا طعن و دق نیست، و چنانچه رشک و نفاق موجب این بی اندامی گشت، در آن معرض که کس کس را نداند و چاره فلسی نتواند از عدل یزدانی احقاق حقوق و درمان عقوق خواهم جست.

Гӯйанд дуздии кулоҳ аз сари буҳлули рабӯда дар бунгоҳ дуздон гурехт . Буҳлул тоз гӯристон гирифт . Яке гуфташ ҳаромӣ бидон роҳи тохт ,тузӣ фарҷоми гоҳ аз чаҳ пўиӣу кайфари зинда аз мурда чаҳ ҷӯӣ ? гуфт хомӯш ки саранҷомаш ҷойгоҳ ӣнҷосту ногузиронаи гузори пӯст ба даббоғонаст . Дайр ё зуд ба онкӣ ҳақ донист ва нагуфт ва дафъ тавонист ва накард кори доварӣ поён хоҳад ёфт . Инҳо ба қавли шариф хон нақулӣ нест вале дафъи чизҳои набӯда аз нафаси шариф лозимаст . Шумоу наввоби ашраф агар дар хури фурсат дар маҳзари бузургони бароъати змту ишоъаи рафъи тӯҳматро ба ҷуръат анҷуман созед ва сухан пардозед , мўрси оромиш ва имтинон хоҳад буд . Зиёдаи тсдиъ ва дрхўоҳӣ надорам . Ба ҳукми назри шаръии ин рӯзҳо азми хоки бӯси дороӣ Тӯс дорам . Дар он фаргоҳи фалаки пояу даргоҳи хуршеди сояи аншоءи аллоҳи таъолии ҳазрати воло ва шуморо нойиб алзёра хоҳам зист . Умедворам дар он фаррухи мақомат то қиёмати сози андеш иқомат бошам ҳар ду ҳуқуқи худро ҳалолу ҷиноёти қсриаҳу ғайраро бахшиш кунед . Агар аз ошноёни тҳрони ҳам ба шарти шиносои узрхоҳ тақсирот оянд мамнӯн тар хоҳам буд . Яъне наввоби воло аз абноءи мулӯк ва шумо аз амсоли хеши коғазии хизмати махдуми меҳрбони ҳоҷии Муҳамади асмъили тҳронӣ нигоштааму змимти ин китоб дошта заҳмат кашида бирасон ва аз мшори илайҳ низ афви андеши зулот мо бош .

گویند دزدی کلاه از سر بهلول ربوده در بنگاه دزدان گریخت. بهلول تازِ گورستان گرفت. یکی گفتش حرامی بدان راه تاخت، توزی فرجام گاه از چه پویی و کیفر زنده از مرده چه جویی؟ گفت خاموش که سرانجامش جایگاه اینجاست و ناگزیرانه گذار پوست به دباغان است. دیر یا زود به آنکه حق دانست و نگفت و دفع توانست و نکرد کار داوری پایان خواهد یافت. این‌ها به قول شریف خان نقلی نیست ولی دفع چیزهای نبوده از نفس شریف لازم است. شما و نواب اشرف اگر در خور فرصت در محضر بزرگان برائت ذمت و اشاعه رفع تهمت را به جرأت انجمن سازید و سخن پردازید، مورث آرامش و امتنان خواهد بود. زیاده تصدیع و درخواهی ندارم. به حکم نذر شرعی این روزها عزم خاک‌بوس دارای طوس دارم. در آن فرگاه فلک‌پایه و درگاه خورشید‌سایه انشاء الله تعالی حضرت والا و شما را نایب الزیاره خواهم زیست. امیدوارم در آن فرخ مقامت تا قیامت ساز اندیش اقامت باشم هر دو حقوق خود را حلال و جنایات قسریه و غیره را بخشش کنید. اگر از آشنایان طهران هم به شرط شناسایی عذرخواه تقصیرات آیند ممنون‌تر خواهم بود. یعنی نواب والا از ابناء ملوک و شما از امثال خویش کاغذی خدمت مخدوم مهربان حاجی محمد اسمعیل طهرانی نگاشته‌ام و ضمیمت این کتاب داشته زحمت کشیده برسان و از مشار الیه نیز عفو اندیش زلات ما باش.

Бародари ҷони перӣу замингирӣу сардӣу сирии маро аз корҳо дарёфта , аз ҳамаи чизҳо хоссаи амлоءу аншоء ва монанди он ба куллӣ боз мондаам . Агар нисбат ба сўолФи айёми таълиқи нигоришу талфиқи гузоришро нақсоне зояд , аз танбалӣ ва фаромӯшӣ ндонанд . Ин номаро ба ҷуброни хомӯшиҳои ояндаи ъмдои дарози афкандам , гӯшу чашми худро муждаи даҳ ки дигар аз ин дар садое ва аз ин сози гусастаи аўтор навое нахоҳад хост .

برادر جان پیری و زمین‌گیری و سردی و سیری مرا از کارها دریافته، از همه چیزها خاصه املاء و انشاء و مانند آن به‌کلی باز مانده‌ام. اگر نسبت به سوالف ایام تعلیق نگارش و تلفیق گزارش را نقصانی زاید، از تنبلی و فراموشی ندانند. این نامه را به جبران خاموشی‌های آینده عمدا دراز افکندم، گوش و چشم خود را مژده ده که دیگر از این در صدایی و از این ساز گسسته‌اوتار نوایی نخواهد خاست.