Қурбон вуҷӯдат шавам , панҷуми шаъбон дар симнони хитоби волоу таълиқаи саркори шўктмдори худовандии сркшики доми иқбола зиёрат шуд . Ғайр аз бандагони ашрафи воло ки дар ин қзит аз хоксор ғамӣ хӯрду чори калима ҳарф зад , дайгариро надидам ва нишнидам . Худои сояи раҳмати наввоби Амҷади волоро аз сари хоксор кам накунад . Балӣ аз ҷндқ то тҳрони яксад ва бист фарсах роҳаст , арбоби рашку ҳайфи иттифоқӣ бар хилоф карда ончӣ хостанду дилхоҳи ҳаштод сола буд маъмӯл доштанд . Чун ба ҳеҷ ваҷҳ олӯда набудам сабр кардаму подошу кайфарро ба худо боз гузоштам . Умедворами ъмои қариби доварӣу ёварӣ ӯ бар дӯсту душман зоҳир гардад .

قربان وجودت شوم، پنجم شعبان در سمنان خطاب والا و تعلیقه سرکار شوکتمدار خداوندی سرکشیک دام اقباله زیارت شد. غیر از بندگان اشرف والا که در این قضیت از خاکسار غمی خورد و چار کلمه حرف زد، دیگری را ندیدم و نشنیدم . خدا سایه رحمت نواب امجد والا را از سر خاکسار کم نکند. بلی از جندق تا طهران یکصد و بیست فرسخ راه است، ارباب رشک و حیف اتفاقی بر خلاف کرده آنچه خواستند و دلخواه هشتاد ساله بود معمول داشتند. چون به هیچ وجه آلوده نبودم صبر کردم و پاداش و کیفر را به خدا باز گذاشتم. امیدوارم عما قریب داوری و یاوری او بر دوست و دشمن ظاهر گردد.

Хитоби мустатоби худоами Амҷади акрами сркшикро зеби кулоҳи гӯша ифтихор карда , аншоءи аллоҳи баъд аз рафъи касолати кавиру ранҷи аиўору шабгири қурби андеши шуҳуди масъӯди ашрафи волоу ҳузури минӯи нмўн эшон хоҳам шуд . Шикояти ҳам аз аҳадӣ надорам чунончии хости хдоӣии ҳақиқати моҷарои тамоми тҳлӣ дар чашми эшон таҷаллӣ дод , ҷуброни ҳама чиз хоҳанд фармуд . Ва агар ҳамчунон сӯрати ҳол дар парда шабаҳат монад маълумаст машйати илоҳии таъаллуқи гирифта буд . Дар айёми ихтиёри саркори эшон бегуноҳ бе ҷиҳати мо хору хафифу харобу душман ком шавем . Истидъо аз мароҳими рӯзи афзӯни ашрафи воло онаст ки то шумори кор бар ҳасрат ва ҳурмонаст , камтарини мамлуки ҷони нисорро ба судӯри арқоми алайҳу руҷӯъи хизмати лоиқа сарафроз фармойанд ,у банда худ донанд . Ҳар авқот бо наввоби ашрафи Амҷади воло вале алнъми сайфи аллоҳи мирзои доми иқбола мулоқот уфтад аз маҳрӯмии ман бар андешанд , ки аз ҳақоиқи ҳолоти худоами Амҷади акрам вале алнъми сайфи аддавла ҳар ҷо ташриф доранд раҳеро огаҳӣ бахшанд зиёда истидъо надорам ва агар ҳикояти нохушӣу гирифтории ҷамъии аёли ғариби хор роҳ набӯд , ҳамин рӯзҳо чоросбаҳ роҳ сипор доролмлк мешудам .

خطاب مستطاب خدام امجد اکرم سرکشیک را زیب کلاه گوشه افتخار کرده، انشاء الله بعد از رفع کسالت کویر و رنج ایوار و شبگیر قرب اندیش شهود مسعود اشرف والا و حضور مینو نمون ایشان خواهم شد. شکایت هم از احدی ندارم چنانچه خواست خدائی حقیقت ماجرا تمام تحلی در چشم ایشان تجلی داد، جبران همه چیز خواهند فرمود. و اگر همچنان صورت حال در پرده شبهت ماند معلوم است مشیت الهی تعلق گرفته بود. در ایام اختیار سرکار ایشان بی گناه بی جهت ما خوار و خفیف و خراب و دشمن کام شویم. استدعا از مراحم روز افزون اشرف والا آن است که تا شمار کار بر حسرت و حرمان است، کمترین مملوک جان نثار را به صدور ارقام علیه و رجوع خدمت لایقه سرافراز فرمایند، و بنده خود دانند. هر اوقات با نواب اشرف امجد والا ولی النعم سیف الله میرزا دام اقباله ملاقات افتد از محرومی من بر اندیشند، که از حقایق حالات خدام امجد اکرم ولی النعم سیف الدوله هر جا تشریف دارند رهی را آگهی بخشند زیاده استدعا ندارم و اگر حکایت ناخوشی و گرفتاری جمعی عیال غریب خار راه نبود، همین روزها چاراسبه راه سپار دارالملک می شدم.