Ҷону танами бархе тану ҷонати бод , борномаҳи саркори воло ки оварда равони парварону парварда сухан густарон бо гуфт гуҳари сифташи зеру боло буд , домону канорами шарми дарёи дарёи гавҳари арзандау рашки гардуни гардуни ахтари тобандаи сохт . Сари бахтиёрӣ бар чархи барин , чеҳри сипоси дорӣ бар хоки замини судам . Навид навохту резиш ки борҳо дар рай дода шуд ва дар шаҳру шимӣрони пайдоу пинҳони паймони ниҳодаи нав фармӯдаанду ҷони ниёзмандро ба чшмдоштии тоза гарав карда рӯй умед аз шукуфтагии хуррамии бахшой бӯстон афтод , бастагонро паёми анҷоми кому дӯстонро навид пардохт вом фиристодам вале ба фармони озмӯни пайдоу равшани ҳамеи байнам ки аз ин пухтаи ҷузи хомӣ ва аз ин коми ҷуз нокомӣ нахоҳам дид . Ҳаргиз аз осмони созиш ва аз рӯзгор навозиш надидам ки ин дуюмин бор бошад родрўони саркории кош аз ин андешаи душвори анҷоми осӯда ва озод мезист ва ин мустамандро ки дар шаст сол аз ҳеҷ дар гушоишу бахшоиши набӯда ба сголшу пиндори ҳам обод наме хост , шеър :

جان و تنم برخی تن و جانت باد، بارنامه سرکار والا که آورده روان پروران و پرورده سخن گستران با گفت گهر سفتش زیر و بالا بود، دامان و کنارم شرم دریا دریا گوهر ارزنده و رشک گردون گردون اختر تابنده ساخت. سر بختیاری بر چرخ برین، چهر سپاس داری بر خاک زمین سودم. نوید نواخت و ریزش که بارها در ری داده شد و در شهر و شمیران پیدا و پنهان پیمان نهاده نو فرموده اند و جان نیازمند را به چشمداشتی تازه گرو کرده روی امید از شکفتگی خرمی بخشای بوستان افتاد، بستگان را پیام انجام کام و دوستان را نوید پرداخت وام فرستادم ولی به فرمان آزمون پیدا و روشن همی بینم که از این پخته جز خامی و از این کام جز ناکامی نخواهم دید. هرگز از آسمان سازش و از روزگار نوازش ندیدم که این دویمین بار باشد رادروان سرکاری کاش از این اندیشه دشوار انجام آسوده و آزاد می زیست و این مستمند را که در شصت سال از هیچ در گشایش و بخشایش نبوده به سگالش و پندار هم آباد نمی خواست، شعر:

Навиштаҳои порсинигорро бандаи зодаи дастон дар кор нигоришаст , ва ҳар бомдодаш дар анҷоми нигорандагӣу чобкдстӣ аз ман сифориш , бхўости бори худо то оғози наврӯз бе умеди подоши ниёзи базм пирӯз хоҳам дошт .

نوشته های پارسی نگار را بنده زاده دستان در کار نگارش است، و هر بامدادش در انجام نگارندگی و چابکدستی از من سفارش، بخواست بار خدا تا آغاز نوروز بی امید پاداش نیاز بزم پیروز خواهم داشت.

Саркори шоҳзодаи озодаи сайфи аддавлаи фаррухи сайрро аз дуруди дилхоҳи саркории огоҳи сохтам , пояи меҳру мояи пайванду достони себи туршӣ аз рози ниёзи номаи саркораш чашм сипору гӯши гузор худовандӣ хоҳад гашт , се моҳи афзӯн ҳаме рафт то анбози болину бистараму фарсӯдаи ранҷу тимории ҷони шукр , шеър :

سرکار شاهزاده آزاده سیف الدوله فرخ سیر را از درود دلخواه سرکاری آگاه ساختم، پایه مهر و مایه پیوند و داستان سیب ترشی از راز نیاز نامه سرکارش چشم سپار و گوش گذار خداوندی خواهد گشت، سه ماه افزون همی رفت تا انباز بالین و بسترم و فرسوده رنج و تیماری جان شکر، شعر:

Хомиҳои нигоришу сардиҳои гузоришро агар пардаи дорӣ ва омрзгорӣ фармойанд шояд бо онкӣ дар хӯрд он пояи гардуни сояи корӣ аз ман банда сохта несту бории пардохта , ҳамчунон хостораму умедвор ки ҳамвора аз пешгоҳи осмони Фргоҳм ба ороиши борномаҳҳои хдиўонаҳу фармоиши корҳои дар хури фар физоиш бахшанд , шеър :

خامی های نگارش و سردی های گزارش را اگر پرده داری و آمرزگاری فرمایند شاید با آنکه در خورد آن پایه گردون سایه کاری از من بنده ساخته نیست و باری پرداخته، همچنان خواستارم و امیدوار که همواره از پیشگاه آسمان فرگاهم به آرایش بارنامه های خدیوانه و فرمایش کارهای در خور فر فزایش بخشند، شعر: