Бархе тану ҷонати гирдам , номаи равонпарвар ки оварда ҷон ва диласт на парвардаи обу гул , тораки бахтиёриро кулоҳи киёнии шикасту коми умедвориро чашма зиндагонӣ гушӯд . Чандон дида бар он судам ки аз дӯда сиёҳӣ намонаду рахна аз ковуши мижгони сар дар табоҳии ниҳод . Сипоси тандурустӣу оромиши саркориро бӯсаи андеши остони ниёз ва ба ромишу дирангӣ дар хури дилхоҳи дмсози омадам . Поки яздони корҳои яздро ба дастӣ ки хоҳиш дӯстонасту коҳиши душманон бе онкии диранги худовандӣ дароз уфтаду каманди тобу неруии бандагон ба кӯтоҳии анбози сохтау пардохта боз оянд ва дар он кунҷи данҷ ки дому дадро бору неку бадро роҳ гуфт ва гузорӣ нест , пайванд ваомез дарвешона соз гардад . Имрӯз ба ёди буии гул аз гулоб ҷустан шодӣ андӯз хуҷастаи дидори сарвари меҳрбон мўлозодаҳ шудам то магари гирди гусастагии бад-ӣни бастагии пардохтау кори растани бад-ӣни пайвастан сохта ояд .

برخی تن و جانت گردم، نامهٔ روان‌پرور که آوردهٔ جان و دل است نه پروردهٔ آب و گل، تارک بختیاری را کلاه کیانی شکست و کام امیدواری را چشمهٔ زندگانی گشود. چندان دیده بر آن سودم که از دوده سیاهی نماند و رخنه از کاوش مژگان سر در تباهی نهاد. سپاس تندرستی و آرامش سرکاری را بوسه اندیش آستان نیاز و به رامش و درنگی در خور دلخواه دمساز آمدم. پاک یزدان کارهای یزد را به دستی که خواهش دوستان است و کاهش دشمنان بی آنکه درنگ خداوندی دراز افتد و کمند تاب و نیروی بندگان به کوتاهی انباز ساخته و پرداخته باز آیند و در آن کنج دنج که دام و دد را بار و نیک و بد را راه گفت و گزاری نیست، پیوند و آمیز درویشانه ساز گردد. امروز به یاد بوی گل از گلاب جستن شادی اندوز خجسته دیدار سرور مهربان مولازاده شدم تا مگر گرد گسستگی بدین بستگی پرداخته و کار رستن بدین پیوستن ساخته آید.

Дарди орзӯмандиро беҳбӯдии нхосту савдои тосау тлўосро судӣ нараст , шеър :

درد آرزومندی را بهبودی نخاست و سودای تاسه و تلواس را سودی نرُست، شعر:

Ташнаи об аз сароб ком нагираду пистаи ширин аз шопӯр ором напазирад , шеър :

تشنه آب از سراب کام نگیرد و پسته شیرین از شاپور آرام نپذیرد، شعر:

Бози ой ки дарҳои бастаро гушоишу дилҳои хастаро осоиши ҷуз ба дидори саркории бод ба чанбар паймуданасту об ба ҳован судан . Умеди гоҳони мирзои Абулқосиму шайхи алислом ва ду сарвари меҳрбони млоҳсну оқои Аҳмад ва ҳар кродонии баҳри забон ки туоне аз ин хоксори сиёҳи номаи дурудии дўришонаҳ бар сарой ,у пайванди марои пайдоу пинҳон ки наҳуфтаи ошкор ва нагуфта фарёд хонаст , боз намӯда ҷдогони номаро дар хоҳи бахшоишу ҳаргунаи корӣ ки бозуии моаш неруӣ анҷом бошад фармоиш кун . Зиндагонии дарозу сомони Комронӣ бо баргу сози бод .

باز آی که درهای بسته را گشایش و دل‌های خسته را آسایش جز به دیدار سرکاری باد به چنبر پیمودن است و آب به هاون سودن. امید گاهان میرزا ابوالقاسم و شیخ الاسلام و دو سرور مهربان ملاحسن و آقا احمد و هر کرادانی بهر زبان که توانی از این خاکسار سیاه نامه درودی دوریشانه بر سرای، و پیوند مرا پیدا و پنهان که نهفته آشکار و نگفته فریاد خوان است، باز نموده جداگان نامه را در خواه بخشایش و هرگونه کاری که بازوی ماش نیروی انجام باشد فرمایش کن. زندگانی دراز و سامان کامرانی با برگ و ساز باد.