Бархе ҷонат шавам бештари мардуми рӯзгори дайри пайванд ва зуд сайранду сусти меҳру сахти гир . Поки яздонро ситоиш ки гавҳари саркориро пок аз ин олӯдагӣ ҳо сиришта ва дар рӯзномаи зиндагонии чизи дигар бар сари навишта , чун шуд ки озмудаи ёронро ба чизҳои ҳеҷ моя ки яке дар пои бурдани кеши нома нигорӣаст ранҷаи мидорӣу шиканҷа май Фрмоӣӣ токунӯн се чаҳор нома ки расед ҳамаро огоҳами як посух аз фаргоҳи меҳрбонӣ нигориш науфтоду ҷузи роҳу равиши бегонагӣу безорӣ ба кор нарафт забонро ба гилаи гузорӣ боз махоҳ ва ин риштаро ба мўӣии тавон баст дароз макун . Накӯҳиши ойин дарвешӣ несту ковуши бегонаи вори ҳанҷори пайванди хешӣ на , агар на дасти кайфарро набастаанду калаки боди афроаро не дар нохун нашикаста , корӣ тавон кард ва шуморӣ оварад ки аз ин пас кардаҳои пешинро перомун нагардӣ ва ин андешаи бади пешаро ки теша реша кунаст дар навардӣ . Агар беш аз ин сароем ва дардҳои наҳуфта ки гирди дилу перомуни забон ҳаме гардад бози намоям , карт аз фарзонагии сози девонагии ораду хонаи ҳушат аз ободии сар дар вайронагӣ наад .

برخی جانت شوم بیشتر مردم روزگار دیر پیوند و زود سیرند و سست مهر و سخت گیر. پاک یزدان را ستایش که گوهر سرکاری را پاک از این آلودگی ها سرشته و در روزنامه زندگانی چیز دیگر بر سر نوشته، چون شد که آزموده یاران را به چیزهای هیچ مایه که یکی در پای بردن کیش نامه نگاری است رنجه میداری و شکنجه می فرمائی تاکنون سه چهار نامه که رسید همه را آگاهم یک پاسخ از فرگاه مهربانی نگارش نیفتاد و جز راه و روش بیگانگی و بیزاری به کار نرفت زبان را به گله گزاری باز مخواه و این رشته را به موئی توان بست دراز مکن. نکوهش آئین درویشی نیست و کاوش بیگانه وار هنجار پیوند خویشی نه، اگر نه دست کیفر را نبسته اند و کلک باد افراه را نی در ناخن نشکسته، کاری توان کرد و شماری آورد که از این پس کرده های پیشین را پیرامون نگردی و این اندیشه بد پیشه را که تیشه ریشه کن است در نوردی. اگر بیش از این سرایم و دردهای نهفته که گرد دل و پیرامون زبان همی گردد باز نمایم، کارت از فرزانگی ساز دیوانگی آرد و خانه هوشت از آبادی سر در ویرانگی نهد.