Бори номаи дили нишон ки биҳиштии дарахтӣ гул фишон буд лолау наргиси доман доман ифшоанду хайрӣу нстр ба харвору хирман , базмами бустони сохту кохами гулистон . Хазонами хуррам баҳор оварад ва дару деворами бут ванигор , канорами дарёӣ гавҳар кард ва сароем гардуни ахтар , гдоӣии сомон шоҳӣ ёфту шӯридаи сиррии пояи хуршеди кулоҳӣ , вайронии ранг ободӣ гирифту гирифтории санги озодӣ , мӯрии навбати сулаймонии кӯфту мушти хокии гардан осмонӣ афрохт , пашшаи бол ҳмоӣӣ гушӯду бандаи ёли хдоӣии баст , шеър :

بار نامه دل نشان که بهشتی درختی گل فشان بود لاله و نرگس دامن دامن افشاند و خیری و نستر به خروار و خرمن، بزمم بستان ساخت و کاخم گلستان. خزانم خرم بهار آورد و در و دیوارم بت و نگار، کنارم دریای گوهر کرد و سرایم گردون اختر، گدائی سامان شاهی یافت و شوریده سری پایه خورشید کلاهی، ویرانی رنگ آبادی گرفت و گرفتاری سنگ آزادی، موری نوبت سلیمانی کوفت و مشت خاکی گردن آسمانی افراخت، پشه بال همائی گشود و بنده یال خدائی بست، شعر:

Туфайл худ ситояндам гадоёни сари кӯяш

طفیل خود ستایندم گدایان سر کویش

Магар афтод бар ман сояи давлати ҳмоӣӣ ро

مگر افتاد بر من سایه دولت همائی را

Забон аз сипоси ин сарафрозӣ лоласту дил аз поси ин хусравоне навохт лобаи андешу пӯзиши сгол , мурда будам зинда шудам ва озод будам банда , чун номаи растгорӣу навиштаи омӯзгории зеби кулоҳи сарбаландии сохта , лофи парчамаи шайхиро бар наздик ва давр хоҳам хонду сарафрозии он ҷаҳониро бо худ ба гӯр хоҳам барад . Инки фармону хурсандии яғморо тан додаанду гардани ниҳодаи корӣ дар хур ва сазосту шумории шоёну раво , шеър :

زبان از سپاس این سرافرازی لال است و دل از پاس این خسروانی نواخت لابه اندیش و پوزش سگال، مرده بودم زنده شدم و آزاد بودم بنده، چون نامه رستگاری و نوشته آموزگاری زیب کلاه سربلندی ساخته، لاف پرچمه شیخی را بر نزدیک و دور خواهم خواند و سرافرازی آن جهانی را با خود به گور خواهم برد. اینکه فرمان و خرسندی یغما را تن داده اند و گردن نهاده کاری در خور و سزاست و شماری شایان و روا، شعر:

Хуши хоҷагии ишқ ки сад банда чу Юсуф

خوش خواجگی عشق که صد بنده چو یوسف

Шукронаи ин бандагии озод тавон кард

شکرانه این بندگی آزاد توان کرد

Дайр ё зуди суду беҳбуди ин савдои зиёни сӯз босозӣ дилхоҳ соя хоҳад густард ва моя хоҳад бхшўд . Дар ин рсто зиён нест ва ин хуррами чаманро осеби хазон дар кор . Он ёр ки наздик ва даврасту шуморами ҷудо аз лаби ширинаш бо коми талху ашки шӯри пурсишӣ рафта мапурс ва магӯӣ , махоҳу мҷўӣ , ба гуфта Муҳамади мутриб :

دیر یا زود سود و بهبود این سودای زیان سوز با سازی دلخواه سایه خواهد گسترد و مایه خواهد بخشود. در این رستا زیان نیست و این خرم چمن را آسیب خزان در کار. آن یار که نزدیک و دور است و شمارم جدا از لب شیرینش با کام تلخ و اشک شور پرسشی رفته مپرس و مگوی، مخواه و مجوی، به گفته محمد مطرب:

Чаҳ май пурсӣ зи аҳволи Флўсм

چه می پرسی ز احوال فلوسم

Чаҳ гӯям вои мавсими вои мавсим

چه گویم وای موسم وای موسم

Аз номау паёмаш бебаҳраам , Зуҳраи дидор ва гуфту гузорам аз куҷо надонам кӣу куҷои ин баридани фари пайвастани ораду ҷони фарсӯда аз ин дом бар он боми сози растану нишастан :

از نامه و پیامش بی بهره ام، زهره دیدار و گفت و گذارم از کجا ندانم کی و کجا این بریدن فر پیوستن آرد و جان فرسوده از این دام بر آن بام ساز رستن و نشستن:

Тарсами ин шоми ҷдоӣӣ ки сияҳи бодаши рӯз

ترسم این شام جدائی که سیه بادش روز

Бирасад умр ба поён ва ба поён нарасад

برسد عمر به پایان و به پایان نرسد

Борӣ аз ёдами мадау хокам бар бод махоҳ , аз чашмаи сози хомаи ҷони прўрдми зиндагии бахш ва агарам пояи подшоҳии хоҳӣ дар банди бандагии ор . Корӣ ки ин дасти бастау роҳӣ ки ин пой шикаста тавонад гушӯд ва рафт бози фармой ки омодаему истода , зиндагонии пояндау Комронии физояндаи бод .

باری از یادم مده و خاکم بر باد مخواه، از چشمه ساز خامه جان پروردم زندگی بخش و اگرم پایه پادشاهی خواهی در بند بندگی آر. کاری که این دست بسته و راهی که این پای شکسته تواند گشود و رفت باز فرمای که آماده ایم و ایستاده، زندگانی پاینده و کامرانی فزاینده باد.