Шунидам ки аўстодӣ ба даст оварда ,у андешаи сохту сомонӣ пайваст карда , ин пешаро бар ҳамаи кории пешии даҳу пешии хоҳ . Зеро ки бномизди зану фарзанди мо бисёрасту хонаҳои юрти окандаи кушодаи домон дар кор , чашм аз кост ва фузуд дар омад ва берун шуд Фропўшу бндбри кӣсау коса дар ин шева ки намӯнаи оФридгористи гуноҳи ингор , бо гули корӣ влкорӣ нишоед , ва дар сохт ва пардохт ҳар чаҳ кунӣу фарозӣ худдорӣ набояд , каму дасти сохтан ба аз бисёру суст афрохтан , шоҳ нишину даргоҳи як сангаст , бҳорбнду фаргоҳи як ранг .

شنیدم که اوستادی به دست آورده، و اندیشه ساخت و سامانی پیوست کرده، این پیشه را بر همه کاری پیشی ده و پیشی خواه. زیرا که بنامیزد زن و فرزند ما بسیار است و خانه های یورت آکنده گشاده دامان در کار، چشم از کاست و فزود در آمد و بیرون شد فراپوش و بندبر کیسه و کاسه در این شیوه که نمونه آفریدگاریست گناه انگار، با گل کاری ولکاری نشاید، و در ساخت و پرداخت هر چه کنی و فرازی خودداری نباید، کم و دست ساختن به از بسیار و سست افراختن، شاه نشین و درگاه یک سنگ است، بهاربند و فرگاه یک رنگ.

Зани ҳабибро ки брғўзи каҷи пилосӣу фузуни ҷўӣии афтода ба чарби гўӣӣу нарми хўӣӣ бар саркори орў ,у рахт аз хона ба бозори афкан , магари он кричаҳи танг ки чун галӯгоҳ ноӣу сина чангаст , ба дасти оре ,у вайронае ки дар ваии девона ба санги тлўос оҳанг наёрад ранг ободӣ гирад , ва ҷой нишаст ва диранг уфтад , дида аз волоу пасти колои брдўз , ва ба ҳар арзиш ки бҳоснҷон марзаш ситоянду намоянди ду болои харидори зӣ . Ковуши арзонӣу гаронӣ бар карон на , ва агар ба ҷои гоўрсу арзони сими сира ва зрсоро хоҳад бар он ист . Дар ҳар кӯчау кӯй ва ҳар гӯшау сӯй ки лонау бунгоҳи андешаду хонау харгоҳ бе хештани дории миёни харидорӣ дар банду дасту бозуии дастёрии бргшоӣ , ки аз наздики мо сипоси андеш ва хурсанд давр пуед на равони пареш ва пар кунад .

زن حبیب را که برغوز کج پلاسی و فزون جوئی افتاده به چرب گوئی و نرم خوئی بر سرکار آرو، و رخت از خانه به بازار افکن، مگر آن کریچه تنگ که چون گلوگاه نای و سینه چنگ است، به دست آری، و ویرانه ای که در وی دیوانه به سنگ تلواس آهنگ نیارد رنگ آبادی گیرد، و جای نشست و درنگ افتد، دیده از والا و پست کالا بردوز، و به هر ارزش که بهاسنجان مرزش ستایند و نمایند دو بالا خریدار زی. کاوش ارزانی و گرانی بر کران نه، و اگر به جای گاورس و ارزان سیم سره و زرسارا خواهد بر آن ایست. در هر کوچه و کوی و هر گوشه و سوی که لانه و بنگاه اندیشد و خانه و خرگاه بی خویشتن داری میان خریداری در بند و دست و بازوی دستیاری برگشای، که از نزدیک ما سپاس اندیش و خرسند دور پوید نه روان پریش و پر کند.

Дар кори даравишон ва доду хости эшон хушнӯдии худоро дониста , зиёни суди ингор ,у пайваста бад афтод хештанро беҳбӯдии шимур ки ин шеваи шумор рўндгонаст , ва ин пешаи камӣни кори бандагон . Хоҳӣ гуфт ин хотун бехоҷа , сахти даридаи даҳану титол бозасту парешони сухану рӯдаи дароз . Ба буии лонаи мӯшии ин мояи бори сусти ҳушии бурдану брёўаҳ сахт кӯшӣ душвори фуруши диранг овардани кори ману кеш хирадмандон нест . Чори девории вайронаи ройгони боз ҳаштан ва аз сохту сози хонаи гузаштани хуштар . Мисра : дили танги мсозу об фарҳанг мабар , ва гуфту шунӯд нанг махон ки коми андӯзӣ ба кўшиднасту чораи хомӣ ба ҷӯшидан .

در کار درویشان و داد و خواست ایشان خشنودی خدا را دانسته، زیان سود انگار، و پیوسته بد افتاد خویشتن را بهبودی شمر که این شیوه شمار روندگان است، و این پیشه کمین کار بندگان . خواهی گفت این خاتون بی خواجه، سخت دریده دهن و تیتال باز است و پریشان سخن و روده دراز. به بوی لانه موشی این مایه بار سست هوشی بردن و بریاوه سخت کوشی دشوار فروش درنگ آوردن کار من و کیش خردمندان نیست. چار دیواری ویرانه رایگان باز هشتن و از ساخت و ساز خانه گذشتن خوشتر. مصرع: دل تنگ مساز و آب فرهنگ مبر، و گفت و شنود ننگ مخوان که کام اندوزی به کوشیدن است و چاره خامی به جوشیدن.

Борӣ агарат пои ин кору тоби ин бор на , мӯбаду дигари ёрон омодаанд ва дар паҳнаи пргўӣӣ ва кам шинавии дӯш бар дӯши ваии истода , дар пас ва пеш бидор ва аз росту чап бар гумор , ки ба гуфту гузориши роми оранд , ва ба зорӣу зар на зӯру озори ин кори душвори гузар анҷом гирад , шеър :

باری اگرت پای این کار و تاب این بار نه، موبد و دیگر یاران آماده اند و در پهنه پرگوئی و کم شنوی دوش بر دوش وی ایستاده، در پس و پیش بدار و از راست و چپ بر گمار، که به گفت و گزارش رام آرند، و به زاری و زر نه زور و آزار این کار دشوار گذر انجام گیرد، شعر:

Ва бо ин ҳамаи ковуш ва кӯш агар ром нашуду коми надод беранҷиш аз сари ин ранҷи вайрона вагар худ ганҷи хона парвиз аст бархез , ва ба ширини забонии чора фарсӯдагӣ куну ҷовдонии муждаи оромишу осӯдагии бахш . Хонаи ним кораи наврӯзу хони тозаи бунёди меҳрбонуро ки ҳар ду шоёни ободӣ ва нишастаст , бар ҳамон бнўраҳу бунёдӣ ки ҳаст устод фирист , ва бар ҳанҷорӣ ки донеи сахти устувори пояу пай рост кун . Агар он глкори яздии ин ду чанбараро дар ҳаштод тӯмон паймон диҳад , чангаш дар гиребони зан ва бе диранги зар дар домони рез вале саркории кордон бар тарош ки ҳамвора дар нигоҳбонии ҳушёр бояду пайдо ва наоне бедори зайд то шумори чустӣ бар сустӣу ҳанҷори дурусти корӣ бар нодурустии бчрбд . Ҳам агар вайронаи пушти хона мо шуд росту ресмони каш , бунёдии хорои пай бар паҳнои панҷ хишт аз тиҳии гоҳи хандақ бо гулу оҳаку санг бар соз ва бар паҳлавии бурҷи ҳасрати зан . Он окандаи зҳрчинсорро ки аз пушти бораи сар аз поёбу длнг ҳаме барканд , чиҳил панҷоҳ панҷараи танги танг бар кун ки шӯробаи хандақу борону лои хези дайу баҳорони фароху осон дар шавад ,у зиёни вайронӣ ба девори хонаи мо ва лонаам ҳоне низ нарасад .

و با این همه کاوش و کوش اگر رام نشد و کام نداد بی رنجش از سر این رنج ویرانه و گر خود گنج خانه پرویز است برخیز، و به شیرین زبانی چاره فرسودگی کن و جاودانی مژده آرامش و آسودگی بخش. خانه نیم کاره نوروز و خان تازه بنیاد مهربانو را که هر دو شایان آبادی و نشست است، بر همان بنوره و بنیادی که هست استاد فرست، و بر هنجاری که دانی سخت استوار پایه و پی راست کن. اگر آن گلکار یزدی این دو چنبره را در هشتاد تومان پیمان دهد، چنگش در گریبان زن و بی درنگ زر در دامان ریز ولی سرکاری کاردان بر تراش که همواره در نگاهبانی هشیار باید و پیدا و نهانی بیدار زید تا شمار چستی بر سستی و هنجار درست کاری بر نادرستی بچربد. هم اگر ویرانه پشت خانه ما شد راست و ریسمان کش، بنیادی خارا پی بر پهنای پنج خشت از تهی گاه خندق با گل و آهک و سنگ بر ساز و بر پهلوی برج حسرت زن. آن آکنده زهرچین سار را که از پشت باره سر از پایاب و دلنگ همی برکند، چهل پنجاه پنجره تنگ تنگ بر کن که شورابه خندق و باران و لای خیز دی و بهاران فراخ و آسان در شود، و زیان ویرانی به دیوار خانه ما و لانه ام هانی نیز نرسد.

Пас ҳамон барканда бунёдро росту ресмонӣ то наздики ҷӯии боғча ва аз онҷо то поёни боғи фазли алии санҷидау хаданг бо гулу оҳаку санги Берна , ва дар банди хонаро рост бар шоҳроҳӣ ки ба дарё ва дашт кашад фарохи остонау баланди осмона ки шутур бо бори ҳаме дар тавонад шуд баркаш , то ҳар ҷои фузун ё кам обу нами дасти ёради суд , гули оҳаку санг бояд дигар то ҳар ҷо кашад гулу хишт ба кори афкан . Азоғози хандақ то анҷом дар банди пояу пай аз хрбнд магзарон зеро ки ҷузи ин девору хрбнду бунёд ва дар банди кории дигару шуморӣ беҳтар дорам .

پس همان برکنده بنیاد را راست و ریسمانی تا نزدیک جوی باغچه و از آنجا تا پایان باغ فضل علی سنجیده و خدنگ با گل و آهک و سنگ برنه، و در بند خانه را راست بر شاهراهی که به دریا و دشت کشد فراخ آستانه و بلند آسمانه که شتر با بار همی در تواند شد برکش، تا هر جا فزون یا کم آب و نم دست یارد سود، گل آهک و سنگ باید دیگر تا هر جا کشد گل و خشت به کار افکن. ازآغاز خندق تا انجام در بند پایه و پی از خربند مگذران زیرا که جز این دیوار و خربند و بنیاد و در بند کاری دیگر و شماری بهتر دارم.

Чорстўнӣ ки пушти хона берӯнӣаст низ дар пӯшу фарози он болохонаҳи зебои барандоз ва ба анҷом бар , ашкўби зерини он ҷўсқ ки соли гузаштаи афроштам ва гузоштам , паҳноу паии пояи пояу пилаи пила то ҷое ки бояд дар пӯш . Равон аз сохту сози юртҳои « чодрглаҳ »у гармхона « додкин »у шикасту басти кӯй « мФозаҳ » пасту баланди хор ё арҷманди осӯдаи соз , ки борӣаст бурданӣ ва корӣаст карданӣ . Дар анҷоми ин глкорӣ ҳар чаҳ фузун кӯшӣ камасту фарсӯдаи равонам аз ту бад-ӣни пояи дастёрии хуррам . Музди устоду шогирдро бекоҳишу пеш аз хоҳиш бар ҳамон дастур ки кеши пешини мост , шом ба шоми дрпрдоз ва навишта расед бустон , то дар гардан аз ин каминаи вом ки домӣ ноӣ Афшорасту сутурони дандони газу харони лагади занро полҳнгу дами афсор руста гардад , шеър :

چارستونی که پشت خانه بیرونی است نیز در پوش و فراز آن بالاخانه زیبا برانداز و به انجام بر، اشکوب زیرین آن جوسق که سال گذشته افراشتم و گذاشتم، پهنا و پی پایه پایه و پله پله تا جایی که باید در پوش. روان از ساخت و ساز یورت های «چادرگله» و گرمخانه «دادکین» و شکست و بست کوی«مفازه» پست و بلند خوار یا ارجمند آسوده ساز، که باری است بردنی و کاری است کردنی. در انجام این گلکاری هر چه فزون کوشی کم است و فرسوده روانم از تو بدین پایه دستیاری خرم. مزد استاد و شاگرد را بی کاهش و پیش از خواهش بر همان دستور که کیش پیشین ماست، شام به شام درپرداز و نوشته رسید بستان، تا در گردن از این کمینه وام که دامی نای افشار است و ستوران دندان گز و خران لگد زن را پالهنگ و دم افسار رسته گردد، شعر: