Кор бисёр дорӣу дӯшии гронбор , ингуна фармоиши ҳоти фарсойиши ораду теша бар реша осоиш занад . Вале чун рости рӯу дурусти корӣу анҷоми кори маро ба номизди чолоки хезу чусти ҳанҷор , ногзр ҳар андеша ки аз ҷон зояд ва аз дил ба забон гароед бо ту розномаҳу паёми ронам ва аз ту сози поён ва анҷом ҷӯям . Порчаи заминии чоргўши зери астрхи наҳруад аз боло ба банди астрх , аз поин ба пои парчин , аз Андаст бо ҷӯии об , ва аз ин сӯ ба сомони кавир , шох дар шохасту дӯш ба дӯши куҳани деворӣ аз дайри бозаши шикастау рехтаи пайвастау гусехта перомун кашида , аз талху шӯриши хор ба хирману газ ба харвори дамида , барзигарҳоро ба сари кории худ ё хатар бар шухму шёри ангез ва ҳарчӣ даравии руста бо белу теша аз реша бар кун ва бар карон андоз . Саропои онро чун дашти хиёру кишти харбузаи марз ва ҷӯй барбанд , ва чунон ки оби росту чапи бршибу фарози худ пой ва як даст пуед тарози каши ҳамвор ва ҳам бндкн . Гирдогирди ваии чинаи вории хрбнди пасту баланди брсоз . Пас араш андар араш аз он ҷустаи ҳастаҳо ки руста « хуши хурмо » ва « хуши чирк »аст ,у неҳои болида молидаа рости болои сару гавҳари дурушти устихону дурусти андоми росту ресмони каши дирафшону Бернашон , ва ҳар дуро дар обёрӣу нигоҳдории нарми вдршту талху ширини кӯби сифориши зан .

کار بسیار داری و دوشی گرانبار، اینگونه فرمایش هات فرسایش آرد و تیشه بر ریشه آسایش زند. ولی چون راست رو و درست کاری و انجام کار مرا به نامیزد چالاک خیز و چست هنجار، ناگزر هر اندیشه که از جان زاید و از دل به زبان گراید با تو رازنامه و پیام رانم و از تو ساز پایان و انجام جویم. پارچه زمینی چارگوش زیر استرخ نهرود از بالا به بند استرخ، از پائین به پای پرچین، از آندست با جوی آب، و از این سو به سامان کویر، شاخ در شاخ است و دوش به دوش کهن دیواری از دیر بازش شکسته و ریخته پیوسته و گسیخته پیرامون کشیده، از تلخ و شورش خار به خرمن و گز به خروار دمیده، برزگرها را به سر کاری خود یا خطر بر شخم و شیار انگیز و هرچه دروی رسته با بیل و تیشه از ریشه بر کن و بر کران انداز. سراپای آنرا چون دشت خیار و کشت خربزه مرز و جوی بربند، و چونان که آب راست و چپ برشیب و فراز خود پای و یک دست پوید تراز کش هموار و هم بندکن. گرداگرد وی چینه واری خربند پست و بلند برساز.پس ارش اندر ارش از آن جسته هسته ها که رسته«خوش خرما» و «خوش چرک» است، و نی های بالیده مالیده راست بالای سر و گوهر درشت استخوان و درست اندام راست و ریسمان کش درفشان و برنشان، و هر دو را در آبیاری و نگاهداری نرم ودرشت و تلخ و شیرین کوب سفارش زن.

Умедворам ба хости яздону кӯшиши Аҳмади он марзи кабӯду хоки сиёҳи дрхтстону неи зории грддкаҳи солҳо мояи рўсрхии гашту сарсабзӣ дашт бошад , зинҳор дар ин кори чашми сифедии мбоФ ки ранги зардии равед . Ин Нитсаатону дарахти зори боғи коронро дайр ё зуд бо рўбргӣ нахоҳад раст ва баркашату кому дашти ҳаваси борон ё тагаргӣ нахоҳад рехт . Баҳри дастур ки саркори мӯбаду оқои Муҳамади сазои бенанд ва раво шиносанд ду болои муздии чашми анбошт ва навохтӣ сипоси ангези броФзоӣ ,у пеш аз шухму шёру дарахту девор дар домани резу доми гардани сози торгҳо ба кори кӯшндагӣ нарм уфтаду ҷонҳо ба тоби ҷавшандагии гарм , гзўории шӯраи зори ҳастаи хезу неи зор кардан ва аз муштии ду гули деворӣ бар овардани шоён беш азин баст ва гушӯд ва дар хӯрд ин моя гуфт ва шунӯд нест . Токии он хок раст хаста ва он банди сусти баста ва он ҳастау неи дарҳами рустау гиребони ман аз чанги ин тлўос руста ояд .

امیدوارم به خواست یزدان و کوشش احمد آن مرز کبود و خاک سیاه درختستان و نی زاری گرددکه سال ها مایه روسرخی گشت و سرسبزی دشت باشد، زنهار در این کار چشم سفیدی مباف که رنگ زردی روید. این نیستان و درخت زار باغ کاران را دیر یا زود با روبرگی نخواهد رست و برکشت و کام و دشت هوس باران یا تگرگی نخواهد ریخت. بهر دستور که سرکار موبد و آقا محمد سزا بینند و روا شناسند دو بالا مزدی چشم انباشت و نواختی سپاس انگیز برافزای، و پیش از شخم و شیار و درخت و دیوار در دامن ریز و دام گردن ساز تارگ ها به کار کوشندگی نرم افتد و جان ها به تاب جوشندگی گرم، گزواری شوره زار هسته خیز و نی زار کردن و از مشتی دو گل دیواری بر آوردن شایان بیش ازین بست و گشود و در خورد این مایه گفت و شنود نیست. تاکی آن خاک رست خسته و آن بند سست بسته و آن هسته و نی درهم رسته و گریبان من از چنگ این تلواس رسته آید.