Саркори мӯбадро бандааму бандаи вораш ба худовандии парастанда , моҳии ду пеш аз ин каҷи пилосиҳои гардуни сози норостии сохт ,у сомони тандурустии ҳанҷор костӣ ангехт . Анбори бистару болаши афтодаму дмсози фарёду нолш . Ҳамчунон дил аз банди он ранҷ нарустау занҷири тани Фрсои он шиканҷ нашикаста , дарди поӣии тоби шикани хоби шукри дасти зӯр озмоӣӣ ёфту хастау мустамандам бар бистари ҷони сипории афканд :

سرکار موبد را بنده ام و بنده وارش به خداوندی پرستنده، ماهی دو پیش از این کج پلاسی های گردون ساز ناراستی ساخت، و سامان تندرستی هنجار کاستی انگیخت. انبار بستر و بالش افتادم و دمساز فریاد و نالش. همچنان دل از بند آن رنج نرسته و زنجیر تن فرسای آن شکنج نشکسته، درد پائی تاب شکن خواب شکر دست زور آزمائی یافت و خسته و مستمندم بر بستر جان سپاری افکند:

Хӯрд ва хуфт якбора сипарӣ шуду оромиш ва тавон чори асбаи зин бар Рахши дрбдрии баст . Чиҳил шборўзи оғози шом то анҷоми бом чун мӯри пари сӯхтау мори сари кӯфтаи пой то сари ҳамаи печ ва тоб будам ,у пайкари дрдсўзу ҷони коҳидаҳи равон аз ашк бетобӣу тоб бе хобии сар то пой дар оташу об . Марои фармони обишхуради диранг дар кӯй хусравӣ дошт ,у ?ераами ҷои фарзандии асмъилу ҳамроҳон дар сарои ҳоҷии камол , ҳардуонро аз ин роҳи даври давру дидори дайри дайри кори дил ба дили нигаронӣ ҳаме рафт ва ин бори тоби аўбор бар дӯш ҳар ду гаронӣ ҳаме кард . Бар ҳанҷории сутӯда ва гуфтӣ гӯши гузори рахт аз тахти хусравона ба чори девор дарвешӣ кашидам . Ёрони паии чора андешӣ гирифтанду маро ба дастури пешини фарсӯдаи тану костаи ҷон , сусту лоғар бар паҳлавии ҷони сипорӣу нола гузорӣ хуфтанд . Алии кучакро аз барги шому чошту сози мҳмондорӣу дигари гирифториҳо рӯзи парастории танг буду пои дастёрии ланг .

خورد و خفت یکباره سپری شد و آرامش و توان چار اسبه زین بر رخش دربدری بست. چهل شباروز آغاز شام تا انجام بام چون مور پر سوخته و مار سر کوفته پای تا سر همه پیچ و تاب بودم، و پیکر دردسوز و جان کاهیده روان از اشک بی تابی و تاب بی خوابی سر تا پای در آتش و آب. مرا فرمان آبشخورد درنگ در کوی خسروی داشت، و ارام جای فرزندی اسمعیل و همراهان در سرای حاجی کمال، هردوان را از این راه دور دور و دیدار دیر دیر کار دل به دل نگرانی همی رفت و این بار تاب اوبار بر دوش هر دو گرانی همی کرد. بر هنجاری ستوده و گفتی گوش گزار رخت از تخت خسروانه به چار دیوار درویشی کشیدم. یاران پی چاره اندیشی گرفتند و مرا به دستور پیشین فرسوده تن و کاسته جان، سست و لاغر بر پهلوی جان سپاری و ناله گزاری خفتند. علی کوچک را از برگ شام و چاشت و ساز مهمانداری و دیگر گرفتاری ها روز پرستاری تنگ بود و پای دستیاری لنگ.

Асмъил низ бегоҳу гоҳи фаргоҳи саркори хони хононро бор нишаст дошт ва бо нишастӣ бе хост паймонии ҳеҷ шикаст . Ночори кори тимору парастишу бори бимордорӣу нигаҳдошти фарзандии мирзои ҷаъфарро бори гардану хори домани гашт , мардона бархесту фарзонаи камари басту пои диранги афшурд ,у бромши ман паҳнаи оромиш бар худ фарох танг оварад . Кома беш моҳӣ ё фаротар гомӣ нёсуда ва ба коми андешии хокро аз ҳеҷ роҳӣ бар худ набахшуда , як чшмзди ҳамаи шабҳо аз пой нанишинаду рӯзони дамии ду гувориши нону гумораши обиро низ ором нагузинад , ва ҳамчунину бартар аз ин баҳри роҳу равиш корӣ карда ва шуморӣ оварда ки ҷовидон шармандаам ва бе подошии чашми анбоӣу дастранҷии сипоси ангез , ӯу касон ӯро озрмгину сарафканда . Чун саркори шуморо ёрии мҳрондиши байнам ва ба дмсозӣу дилсӯзии хеш аз ҳамаи ёрони фарои пеш , ранҷафзо май гирдами тани хоҳӣ аз касони мирҳсн хосторасту сомон ва сохт фарзандонро дар ин шаби наврӯзи бад-ӣни воми андаки коми гузор , навишта доду хосту нигориши саркори оқоу нигоштаи бандаи зодаи асмъилш ҳар се дар остину гузориши ин се рости хомаи ростии хост ӯро гувоҳии ростин . Гуё ҳама назд саркорасту дасти дӯсти навозат гирифтану супурдани тнхўоаҳро низ паймон сипор . Бории кор бар бастагони мирзо тангасту пои кори даҳро бо ози фара ва рӯй зирау мушти гиреҳи риши машҳадӣ дар чанг : шеър :

اسمعیل نیز بیگاه و گاه فرگاه سرکار خان خانان را بار نشست داشت و با نشستی بی خاست پیمانی هیچ شکست. ناچار کار تیمار و پرستش و بار بیمارداری و نگهداشت فرزندی میرزا جعفر را بار گردن و خار دامن گشت، مردانه برخاست و فرزانه کمر بست و پای درنگ افشرد، و برامش من پهنه آرامش بر خود فراخ تنگ آورد . کما بیش ماهی یا فراتر گامی نیاسوده و به کام اندیشی خاک را از هیچ راهی بر خود نبخشوده، یک چشمزد همه شب ها از پای ننشیند و روزان دمی دو گوارش نان و گمارش آبی را نیز آرام نگزیند، و همچنین و برتر از این بهر راه و روش کاری کرده و شماری آورده که جاویدان شرمنده ام و بی پاداشی چشم انبای و دسترنجی سپاس انگیز، او و کسان او را آزرمگین و سرافکنده. چون سرکار شما را یاری مهراندیش بینم و به دمسازی و دلسوزی خویش از همه یاران فرا پیش، رنج افزا می گردم تن خواهی از کسان میرحسن خواستار است و سامان و ساخت فرزندان را در این شب نوروز بدین وام اندک کام گذار، نوشته داد و خواست و نگارش سرکار آقا و نگاشته بنده زاده اسمعیلش هر سه در آستین و گزارش این سه راست خامه راستی خواست او را گواهی راستین. گویا همه نزد سرکار است و دست دوست نوازت گرفتن و سپردن تنخواه را نیز پیمان سپار. باری کار بر بستگان میرزا تنگ است و پا کار ده را با آز فره و روی زره و مشت گره ریش مشهدی در چنگ: شعر:

Дасти ман пардози ин гуруҳро кӯтоҳаст ва аз рай то « гарма » яксад ва бист фарсанги роҳ , ҷузи онкии анҷоми ин кори осони гузор бар гардани саркори афкандау гӯш аз пӯзишҳои пароканда оканда дорам чаҳ хоҳам кард .

دست من پرداز این گروه را کوتاه است و از ری تا «گرمه» یکصد و بیست فرسنگ راه، جز آنکه انجام این کار آسان گزار بر گردن سرکار افکنده و گوش از پوزش های پراکنده آکنده دارم چه خواهم کرد.

Дар расӣдани ниёзи номау огоҳӣ бар рози гузориши ҳамаи корҳо бар карон нау гӯш аз пазириш чун нанолам ва надорам гарони хоҳ , ба нармии сози роҳовар ва бо гармии басӣҷи андеши тнхўоаҳи шӯ . Агар дармонӣ ва дармон ндонӣ саркори оқоро бар панди воми гузорони банд аз забон дар бар , сарвари меҳрбони оқои Муҳамадро ки бо оҳистаи пўӣӣу осӯдаи гўӣии мурғ аз шох кашаду мор аз сӯрох , ба кадхудоӣу коргшоиӣ дар миёни афкан .

در رسیدن نیاز نامه و آگاهی بر راز گزارش همه کارها بر کران نه و گوش از پذیرش چون ننالم و ندارم گران خواه، به نرمی ساز راه آور و با گرمی بسیج اندیش تنخواه شو. اگر درمانی و درمان ندانی سرکار آقا را بر پند وام گزاران بند از زبان در بر، سرور مهربان آقا محمد را که با آهسته پوئی و آسوده گوئی مرغ از شاخ کشد و مار از سوراخ، به کدخدای و کارگشایی در میان افکن.

Аҳмаду Мустафоро дар ковуш ва кӯш вмолшу ҷӯш аз росту чапи поимрду соқдӯшовар ,у алии Акбари мирзоу ризои ҳошимро даври давр на наздики наздики дасти пелагароӣу пои ?вилаи дроӣии бозу дар андоз . Агар инҳо низ корӣ насохт ва борӣ напардохт , хокӣ нарафт ва сангӣ насуфт , бузурги фарзанди комкори хони нойиб ва маин дилбанди коргузори мирзои Муҳамади бегро огоҳӣ фирист ва ба додхоҳӣ дар хоҳ ҳамроҳӣ кун табоҳӣ сардасту кӯтоҳии хом , агар ин зӯдиҳо номаи хурсандӣу сипос азмшҳдӣ нарасад , бироҳӣ аз ёрон хоҳам дид на кӯтоҳӣ аз воми гузорон . Корро бош ки суд дар кирдораст на гуфтор , кӯшндагиро афзоиши даҳ вбндаҳи худро аз тлўоси ин олоиши осоиши бахш . СФоӣиро ба дастури пешин дар ҳамаи кор омӯзгорӣ кун , дигари писарҳоу бастагонро низ бродрўшу пдрсори поси дорӣ , корӣ низ ки марои дасти анҷоми бинӣу пои фарҷоми барномаи ороиши даҳ ки ба хости поки яздони поён пазираст ва ҳар чаҳ зӯдтар андоз фармоиш фармойанд ҳамчунон дайр .

احمد و مصطفی را در کاوش و کوش ومالش و جوش از راست و چپ پایمرد و ساقدوش آور، و علی اکبر میرزا و رضای هاشم را دور دور نه نزدیک نزدیک دست پیله گرائی و پای ویله درائی بازو در انداز. اگر اینها نیز کاری نساخت و باری نپرداخت، خاکی نرفت و سنگی نسفت، بزرگ فرزند کامکار خان نایب و مهین دلبند کارگزار میرزا محمد بیگ را آگاهی فرست و به دادخواهی در خواه همراهی کن تباهی سرد است و کوتاهی خام، اگر این زودی ها نامه خرسندی و سپاس ازمشهدی نرسد، بیراهی از یاران خواهم دید نه کوتاهی از وام گزاران. کار را باش که سود در کردار است نه گفتار، کوشندگی را افزایش ده وبنده خود را از تلواس این آلایش آسایش بخش. صفائی را به دستور پیشین در همه کار آموزگاری کن، دیگر پسرها و بستگان را نیز برادروش و پدرسار پاس داری، کاری نیز که مرا دست انجام بینی و پای فرجام برنامه آرایش ده که به خواست پاک یزدان پایان پذیر است و هر چه زودتر انداز فرمایش فرمایند همچنان دیر.