Фидоят шавам хитоби хуши лҳҷти волии баҳҷатро дар малик муҳаббат нишастӣ хусравона доду тимору малолатро ки велоти ҷавр ва Асоатанд фармони азлу азолт ба тғрои ҳукму тўқиъи ҳатм мўшҳ фармуд . Иродати асмъилро нисбат ба саркори хеш ишоратӣ додаанд ва ин дерини ибодатро аз қабули хизмати вайу шумӯли раҳмати худ бишоратии фиристода , мисра : ибодат лозимасту бандаи малзум .

فدایت شوم خطاب خوش لهجت والی بهجت را در ملک محبت نشستی خسروانه داد و تیمار و ملالت را که ولات جور و عصات اند فرمان عزل و ازالت به طغرای حکم و توقیع حتم موشح فرمود. ارادت اسمعیل را نسبت به سرکار خویش اشارتی داده اند و این دیرین عبادت را از قبول خدمت وی و شمول رحمت خود بشارتی فرستاده، مصرع: عبادت لازم است و بنده ملزوم.

Сӣ соласт иродат овардаему саодати барда , тавассул ҷустаем втҳмли андӯхта . Ин ишқро аншоءи аллоҳи заволӣ ва ин таҳвилро интиқолӣ нест . Шунидам аз рӯй бурӣдаи забонӣу шикастаи даҳоне марои мухолифи сутӯда ва бар наввоби волои сурӯда .

سی سال است ارادت آورده ایم و سعادت برده، توسل جسته ایم وتحمل اندوخته.این عشق را انشاء الله زوالی و این تحویل را انتقالی نیست. شنیدم از روی بریده زبانی و شکسته دهانی مرا مخالف ستوده و بر نواب والا سروده.

Мисли : мазкӯраст мардӣ аз оқои Муҳамад бидободӣ пурсед ки гуруҳе бар онанд , афлотӯн бар даъвати исавӣ доман ифшоанд ва аз илзоми ёсоӣ ӯ гардан кашид , фармуд субҳони аллоҳи ин худ тавонад буд . Шайхи сулаймони кошӣ дар ғиоби Аҳмад ( с ) пас аз ҳазор ва дивист бо ин сафоҳати таслим ислом кунад ,у ҳакими кзо дар ҳузури Масеҳ бо он Фтонти кофари бимирад . Кадоми аблаҳ бовар хоҳад кард ? покори муъмини обод бо схоФти завқ бар мўолФти наввоби ашрафи волои тамкини ораду яғмо бо шарофати ақл дар мухолифати худоами собиқи алтъзими иқдоми варзад , фард :

مثل: مذکور است مردی از آقا محمد بیدآبادی پرسید که گروهی بر آنند، افلاطون بر دعوت عیسوی دامن افشاند و از الزام یاسای او گردن کشید، فرمود سبحان الله این خود تواند بود. شیخ سلیمان کاشی در غیاب احمد(ص) پس از هزار و دویست با این سفاهت تسلیم اسلام کند، و حکیم کذا در حضور مسیح با آن فطانت کافر بمیرد. کدام ابله باور خواهد کرد؟ پاکار مومن آباد با سخافت ذوق بر موالفت نواب اشرف والا تمکین آرد و یغما با شرافت عقل در مخالفت خدام سابق التعظیم اقدام ورزد، فرد:

Қатъ дорам ин бӯҳтони сарду ҳазёни хомро дар гӯшу ҳуши саркораши вазн қабул нахоҳад буд , вале чун ҳаргизи шарафёби маймун шуҳудаш наомад ,у рустагиҳои маро аз оламу бастагиҳо бо наввоби падару аъмоми бузургвораш хабар надорад , давр нест гоҳу бегоҳаши бадгумонии фархундаи равон озурда созад , ба забон ва беоне ки салоҳи вақту сазоӣ ҳангомаст ғубори ин андешаи бози пардозад , мисра : дар дил дорам ки бандагӣ ҳоаш кунам .

قطع دارم این بهتان سرد و هذیان خام را در گوش و هوش سرکارش وزن قبول نخواهد بود، ولی چون هرگز شرفیاب میمون شهودش نیامد، و رستگی های مرا از عالم و بستگی ها با نواب پدر و اعمام بزرگوارش خبر ندارد، دور نیست گاه و بیگاهش بدگمانی فرخنده روان آزرده سازد، به زبان و بیانی که صلاح وقت و سزای هنگام است غبار این اندیشه باز پردازد، مصرع: در دل دارم که بندگی هاش کنم.

Писарамро вақфи хизмат эшон карда , худ низ бо фарти перӣу шарти ғрлти хаёли срўФи симнону илтизом хизмат дорам худо рӯй ҷинси ду поро сиёҳ кунаду сомони оромиш бар ҳамагони табоҳ , ки мор гиребонанду хори домон , фард :

پسرم را وقف خدمت ایشان کرده، خود نیز با فرط پیری و شرط غرلت خیال صروف سمنان و التزام خدمت دارم خدا روی جنس دو پا را سیاه کند و سامان آرامش بر همگان تباه، که مار گریبانند و خار دامان، فرد: