Фидоят шавам , арзи бандагӣу лофи парастандагӣу нашри садоқату басти иродату шавқи истифои ҳузуру завқи астқсои вусӯл ,у амсоли ин қумоши ъқидти тарошӣу убудийяти клошӣ , ҷузви лотоилот санавотӣасту коҳи куҳнаи хирмангоҳи изофати сиўрсотӣ , алои зиёни авқоти шариф судӣ накунаду достони меҳру кинро кост ва фузудӣ наёрад . Хуштар онкии хотир аз ҳар хатарау хаёлии бозҷстаҳ ба арзи хоссау хулосаи матлаби заҳматафзоу ҳикояти орои гирдам . Аз ману парешонеу осемаи сирриҳо ва бесомонӣ ман мапурс , агар нашри тавваҷуҳу базли фазлӣ аз ҳазрат дар кор хоксорон нашавад ё дарбанди чӯб ва расан бошанд , ё дар андешаи гӯру кафан , ки якбораи тоб ба тоқат омад ,у изтирори қалъи мавод аФоқт кард , мисра : ту соқӣ бошӣу коми сабоҳии хушк аз истисқо .

فدایت شوم، عرض بندگی و لاف پرستندگی و نشر صداقت و بسط ارادت و شوق استیفای حضور و ذوق استقصای وصول، و امثال این قماش عقیدت تراشی و عبودیت کلاشی، جزو لاطایلات سنواتی است و کاه کهنه خرمنگاه اضافات سیورساتی، الا زیان اوقات شریف سودی نکند و داستان مهر و کین را کاست و فزودی نیارد. خوشتر آنکه خاطر از هر خطره و خیالی بازجسته به عرض خاصه و خلاصه مطلب زحمت افزا و حکایت آرا گردم. از من و پریشانی و آسیمه سری ها و بی سامانی من مپرس، اگر نشر توجه و بذل فضلی از حضرت در کار خاکساران نشود یا دربند چوب و رسن باشند، یا در اندیشه گور و کفن، که یکباره تاب به طاقت آمد، و اضطرار قلع مواد افاقت کرد، مصرع: تو ساقی باشی و کام صباحی خشک از استسقا.

Ва аммо дар боби фалон , ки дар ҳошияи хитоби камтарини ишорати эҳзории рафта буд . Аз бадви ташрифи вилоят токунӯн қиёси андеши амтсоли амри ҳазрату ирсол ӯ будам . Хдоигонии оқои зайди маҷдаи хаёли баст ки дар мулозимати эшон шараф андӯз бисот ҳишмат гардад ,у комёби смоти неъмат , лоҷарами ҳам худ соз тааммул гирифт ва ҳам бандаи роҳи тағофули супурд . Ин ҳангом ки қурби андеши саркори мъзии илайҳ дар ӯҳдаи таъвиқ буд , махдумии мирзо Муҳаммадризо мӯед ба тавфиқи қурб , ба иҷозати саркори оқо дар суҳбати мирзои мазкӯраши равонаи хизмати тамоми саодати доштам . Аз қрорикаҳ пайдост панҷоҳ шаст тӯмон мақрузасту муодили ин маблағ ба ҳуҷҷату санад аз махдумии оқои Муҳаммадризои нозири талабкор . Пас аз ғайбати саркори мушорунилайҳ аз басти баромаду тамомати афроди муҳосибау соири асноди ончии фалон дар даст дошт ба ишорати бандагони оқоу хдоигонии Муҳаммадҳасани хони зайди маҷдау майли оқо Муҳаммадризо гирифтанд , ва дар сандуқчаи саркори Муҳаммадҳасан хон супурданд . Истидъо онаст ки ҳангоми тФриғи ҳисобу эҳқоқи ҳуқуқу рафъи ъқўқи худ ба нафаси мубораку ҳузури маймуну инсофи шомил муроқиб бошад ки кори ин ду бар наҳҷи адл ва эҳтисоб бугзарад , ӯро ба худо ва ба худованди супурдам . Агар базли таваҷҷӯҳӣ дареғ уфтад ӯ бе гуноҳи тамому хоксор ба куллӣ расво хоҳад шуд . Зиёдаи фузулӣ ва ҷасоратасту муомилаи ҳавосро мўрси хисорат . Судӯри аҳкомро мутарассидам .

و اما در باب فلان، که در حاشیه خطاب کمترین اشارت احضاری رفته بود. از بدو تشریف ولایت تاکنون قیاس اندیش امتثال امر حضرت و ارسال او بودم. خدایگانی آقا زید مجده خیال بست که در ملازمت ایشان شرف اندوز بساط حشمت گردد، و کامیاب سماط نعمت، لاجرم هم خود ساز تامل گرفت و هم بنده راه تغافل سپرد. این هنگام که قرب اندیش سرکار معزی الیه در عهده تعویق بود، مخدومی میرزا محمدرضا موید به توفیق قرب، به اجازت سرکار آقا در صحبت میرزای مذکورش روانه خدمت تمام سعادت داشتم. از قراریکه پیداست پنجاه شصت تومان مقروض است و معادل این مبلغ به حجت و سند از مخدومی آقا محمدرضای ناظر طلبکار. پس از غیبت سرکار مشارالیه از بست برآمد و تمامت افراد محاسبه و سایر اسناد آنچه فلان در دست داشت به اشارت بندگان آقا و خدایگانی محمدحسن خان زید مجده و میل آقا محمدرضا گرفتند، و در صندوقچه سرکار محمدحسن خان سپردند. استدعا آن است که هنگام تفریغ حساب و احقاق حقوق و رفع عقوق خود به نفس مبارک و حضور میمون و انصاف شامل مراقب باشد که کار این دو بر نهج عدل و احتساب بگذرد، او را به خدا و به خداوند سپردم. اگر بذل توجهی دریغ افتد او بی گناه تمام و خاکسار به کلی رسوا خواهد شد. زیاده فضولی و جسارت است و معامله حواس را مورث خسارت. صدور احکام را مترصدم.