Қурбонат шавам , он охунди наҷиби ғарибу азиз бечиз ки чархиш муонидасту бахташи номусоид , олӯда қарзасту ҳимояташи фарз . Ҳар ҷо пуед каҷи нигарон бар вай роҳгзр гиранд , ва бо ҳаркаси арз дармондагӣ ронад , андешаи дигари сголнд . Худ ба ҳукми дирояту фари кифояти ҳамаро доне дар чаҳ коранд ва бар чаҳ шумор . Коши як соъати ҳазрати лут алӣ набино бо саркори Аҳмад ( с ) дар боби уммати роз мроФът меронаду сози маҳокимат ме сохт . Шубҳа набӯд ки аз боб то миҳроби ин гуруҳи анбӯҳи хос вай мешуду ҷони атфоли мардум аз андешаи слху қсбу пешаи кору касб астхлос меёфт . Бории фақру истисол ӯ бар покии домону поси қаноату олоиши воми гувоҳӣ аминаст . Умедворами ҷӯад беминнату хуй безнт саркораш хурсанду комрўо боз гирданд . Зиёдаи арз ва тмноӣӣ надорам , ҳар чаҳ кардӣ ва кунӣ Мухторӣ .

قربانت شوم، آن آخوند نجیب غریب و عزیز بی چیز که چرخش معاند است و بختش نامساعد، آلوده قرض است و حمایتش فرض. هر جا پوید کج نگران بر وی راهگذر گیرند، و با هرکس عرض درماندگی راند، اندیشه دیگر سگالند. خود به حکم درایت و فر کفایت همه را دانی در چه کارند و بر چه شمار. کاش یک ساعت حضرت لوط علی نبینا با سرکار احمد(ص) در باب امت راز مرافعت می راند و ساز محاکمت می ساخت. شبهه نبود که از باب تا محراب این گروه انبوه خاص وی می شد و جان اطفال مردم از اندیشه سلخ و قصب و پیشه کار و کسب استخلاص می یافت. باری فقر و استیصال او بر پاکی دامان و پاس قناعت و آلایش وام گواهی امین است. امیدوارم جود بی منت و خوی بی ضنت سرکارش خرسند و کامروا باز گرداند. زیاده عرض و تمنائی ندارم، هر چه کردی و کنی مختاری.