Ҷаноби қиблаи ҳоҷоту каъбаи муноҷотро ки ба фари сиёдату фазли кифояти Маҳмӯди давлат ва дайнасту марҷаъи сбҳаҳу нигин заҳмат медаҳум ; дерӣаст ҳомили зриътро ба навиди ҷӯаду муждаи судии мстзҳру умедвор фармӯдаанд ва ҳамчунон ҳоҷати норавоу фарзи анояти бтӣ . . .Аст . Туро ба ҳақи он неъматҳои хос ки аз смоти ғайбу бисоти лориби ҷузи ту ба аҳадӣ ихтисос надорад , дафъи алўқт бар карон на ва беш аз ин мақрузи ғарибиро ки бо сад ҳазор дардаш табибӣ нест дили нигарони мадор . Мздмхўоаҳ , баҳмони аҷри ухравӣ қаноат кун , фард :
جناب قبله حاجات و کعبه مناجات را که به فر سیادت و فضل کفایت محمود دولت و دین است و مرجع سبحه و نگین زحمت میدهم؛ دیری است حامل ذریعت را به نوید جود و مژده سودی مستظهر و امیدوار فرموده اند و همچنان حاجت ناروا و فرض عنایت بطی... است . ترا به حق آن نعمت های خاص که از سماط غیب و بساط لاریب جز تو به احدی اختصاص ندارد، دفع الوقت بر کران نه و بیش از این مقروض غریبی را که با صد هزار دردش طبیبی نیست دل نگران مدار. مزدمخواه، بهمان اجر اخروی قناعت کن، فرد:
Шукронаи бозуии тавоно
شکرانه بازوی توانا
Аз куштани ин шикор бигузар
از کشتن این شکار بگذر
Ман ҳам таваққуъи як шаби ҷумъа зиёфат дорам , агар ин мавҳибатро азоФт бар меҳрбониҳои солиёна фармойанд , аз карами ҳошимӣу нъми алавӣ давр нахоҳад буд , фард :
من هم توقع یک شب جمعه ضیافت دارم، اگر این موهبت را اضافت بر مهربانی های سالیانه فرمایند، از کرم هاشمی و نعم علوی دور نخواهد بود، فرد:
Марди тамошои боғи ҳасани ту саъдӣ аст
مرد تماشای باغ حسن تو سعدی است
Дасти фурӯ мондагон баранд ба яғмо
دست فرو ماندگان برند به یغما