Қурбони хуҷастаи ҳузурати гирдами нмидонми Суҳайли ямонӣ ки азизтарини ситораҳои осмонӣаст , кӣ оғози ҷилва гарӣ хоҳад кард ва ба таҷаллӣоти он рухсори хуршеди осори Зуҳраи дидор кӣ парда бар талъат муштарӣ хоҳад кашид ? фард :

قربان خجسته حضورت گردم نمیدانم سهیل یمانی که عزیزترین ستاره های آسمانی است، کی آغاز جلوه گری خواهد کرد و به تجلیات آن رخسار خورشید آثار زهره دیدار کی پرده بر طلعت مشتری خواهد کشید؟ فرد:

То чанд ба ҳасрат дару девори ту байнам

تا چند به حسرت در و دیوار تو بینم

Аз хонаи буруни ой ки дидори ту байнам

از خانه برون آی که دیدار تو بینم

Имрӯзи рӯзи парда бастан дар хилват нишастан нест , фард :

امروز روز پرده بستن در خلوت نشستن نیست، فرد:

Онро ки сари зулфи ту занҷир буд

آنرا که سر زلف تو زنجیر بود

Дар хона ба занҷир нигаҳ натавон дошт

در خانه به زنجیر نگه نتوان داشت

Вақтаст ки бар хоксорони мискини сояи раҳмати густарӣ ва ба гӯшаи чашми аноят ба беморони шикастау шикастагони дили хастанигарӣ , маснавӣ :

وقت است که بر خاکساران مسکین سایه رحمت گستری و به گوشه چشم عنایت به بیماران شکسته و شکستگان دل خسته نگری، مثنوی:

Осмони шӯи абри шӯи борони бабор

آسمان شو ابر شو باران ببار

Новдон борон кунад ноед ба кор

ناودان باران کند ناید به کار

Осмони гулҳои хуш ранг оварад

آسمان گل های خوش رنگ آورد

Новдони ҳамсоя дар ҷанг оварад

ناودان همسایه در جنگ آورد

Куштаи он тарзи нигоҳаму бандаи он зулфи сиёҳ , қурбони он зулфакҳои кучаки мўчк ки гўӣӣ ба хӯни кабӯтари дили чнгл бозаст ё нофи оҳӯии тароз , сабки он қатъу андомаму мамлуки он рафтору хиром , фард :

کشته آن طرز نگاهم و بنده آن زلف سیاه، قربان آن زلفک های کوچک موچک که گوئی به خون کبوتر دل چنگل باز است یا ناف آهوی طراز، سبک آن قطع و اندامم و مملوک آن رفتار و خرام، فرد:

Дар чамани сарв чмонасту санавбари хомӯш

در چمن سرو چمان است و صنوبر خاموش

Ки агар қомати мавзуни бнмоӣии нчмд

که اگر قامت موزون بنمائی نچمد

Тсдқти гирдами субҳ бисёр зуд ба умеди хокбўси қудумати ҳалқа бар дар задам . Гуфт бахти баланд . . . Ҷони афрӯзат дар ҳиҷоб ба сад ҳазор ҳасрат қадре бар сар хок нишаста , охири аламр чун мижгони ту втолъи хеши баргаштам , фард :

تصدقت گردم صبح بسیار زود به امید خاکبوس قدومت حلقه بر در زدم. گفت بخت بلند... جان افروزت در حجاب به صد هزار حسرت قدری بر سر خاک نشسته، آخر الامر چون مژگان تو وطالع خویش برگشتم، فرد:

Хуфта бар санҷоби шоҳии нозаниниро чаҳ ғам

خفته بر سنجاب شاهی نازنینی را چه غم

Гурзи хор ва хора созад бистару болини ғариб

گرز خار و خاره سازد بستر و بالین غریب