Номаи шириннигор рангини ашъор ки ҳалқаи наҷот буду чашмаи ҳаёти рӯҳ оламасту ҷони одам , ҷамоли сабоҳат буду камоли фасоҳат , китоб манзиласту хитоби мурсал , танро тавон , ҷонро равон , дидаро биноӣӣ , синаро рўшноӣӣ , забонро сипоси дорӣ , баёнро тёқ гузорӣ дод , дар муқобили он хати хушу рабти дилкашу насри зебоу назми шево ҳар чаҳнигорам ҳадару ҳбост , ва ҳар чаҳ шуморами хоки замину боди ҳаво , фард :

نامه شیرین نگار رنگین اشعار که حلقه نجات بود و چشمه حیات روح عالم است و جان آدم، جمال صباحت بود و کمال فصاحت، کتاب منزل است و خطاب مرسل، تن را توان، جان را روان، دیده را بینائی، سینه را روشنائی، زبان را سپاس داری، بیان را تیاق گذاری داد، در مقابل آن خط خوش و ربط دلکش و نثر زیبا و نظم شیوا هر چه نگارم هدر و هباست، و هر چه شمارم خاک زمین و باد هوا، فرد:

Қурбони хома ва бенону фидои нома ва баёнат шавам , марои қудрати нашри китобу дасти таҳрир ҷавоб нест , фард :

قربان خامه و بنان و فدای نامه و بیانت شوم، مرا قدرت نشر کتاب و دست تحریر جواب نیست، فرد:

Савдои висолат на чунонам ошуфтаи сохта ки пой аз сар донаму тӯмор аз дафтар , забонам баста монаду даст аз нигориши шикаста , фард :

سودای وصالت نه چنانم آشفته ساخته که پای از سر دانم و طومار از دفتر، زبانم بسته ماند و دست از نگارش شکسته، فرد:

Фард :

فرد:

Борӣ бо ҳазор шармсории хами андари пушту хома дар ангушт оварда бо нотавонӣ ва ҳеҷ ндонӣ аз боби арзи иродату фарзи ибодати бад-ӣни зриъти соз зроът кардам , истиғнои ман зиёдасту ҳавсилаи ишқи андак , ҳаваси ошиқ афзӯнасту кибриёии маъшӯқ аз ҳади берун , надонам кори дил бо дӯст ба куҷо хоҳад анҷомӣд , фард :

باری با هزار شرمساری خم اندر پشت و خامه در انگشت آورده با ناتوانی و هیچ ندانی از باب عرض ارادت و فرض عبادت بدین ذریعت ساز ضراعت کردم، استغنای من زیاد است و حوصله عشق اندک، هوس عاشق افزون است و کبریای معشوق از حد بیرون، ندانم کار دل با دوست به کجا خواهد انجامید، فرد:

Мариммати ҳол харобам куну чораи дили кабобами фармой . Тоқати даврии втоб сабурӣ надорам , фард :

مرمت حال خرابم کن و چاره دل کبابم فرمای. طاقت دوری وتاب صبوری ندارم، فرد: