Қурбон ҳузурат шавам , нигориши ширини гузориши дидаи ҷонро серума соӣӣ карду нишоти бегонаи машрабро бо дили ғампарвар ошноӣӣ дод :

قربان حضورت شوم، نگارش شیرین گزارش دیده جان را سرمه سائی کرد و نشاط بیگانه مشرب را با دل غم پرور آشنائی داد:

Гашти кулоҳами зи роҳи фахри фалаки соӣ

گشت کلاهم ز راه فخر فلک سای

Гашти ҷабинам барои саҷдаи замини суд

گشت جبینم برای سجده زمین سود

Илтизоми саҷҷодау иқтидои намозро узри тохири ҷавоб фармӯдаанд , фард :

التزام سجاده و اقتدای نماز را عذر تاخیر جواب فرموده اند، فرد:

Тарсами намози сӯфӣ бо суҳбати хаёлат

ترسم نماز صوفی با صحبت خیالت

Ботил буд ки сӯрат бар қибла май нигорӣ

باطل بود که صورت بر قبله می نگاری

Бахти но меҳрбонам бисӯзад ки аз ҳар ҷиҳатами ҳазор ҳоил ва ҳиҷобасту марду зану дӯсту душмани монеъи қосиду ҷавоб , фард :

بخت نا مهربانم بسوزد که از هر جهتم هزار حایل و حجاب است و مرد و زن و دوست و دشمن مانع قاصد و جواب، فرد:

Бинолад булбул аз як боғбон бо сад ҳазорон гул

بنالد بلبل از یک باغبان با صد هزاران گل

Дар оташи ман ки як гул дорам всд боғбон дорад

در آتش من که یک گل دارم وصد باغبان دارد

Дар роҳи вусӯли дастхати муборак то поёни шаби дида дар роҳу гӯш бар гузаргоҳ буд , фард :

در راه وصول دستخط مبارک تا پایان شب دیده در راه و گوش بر گذرگاه بود، فرد:

Ҳама ором гирифтанду шаб аз нимаи гузашт

همه آرام گرفتند و شب از نیمه گذشت

Онкӣ дар хоб нашуд чашми ман ва парвин аст

آنکه در خواب نشد چشم من و پروین است

На ҳамин дишаби дидаи пос бедорӣ дошт ва аз дарди тнҳоӣӣу осеби ношкибоӣии рӯзам ба оҳ ва зорӣ рафт . Шабу рӯз аз савдои мўослт чун зулфин диловезат дар печу тобам ,у ҳафтау моҳи давр аз чеҳри озарину лаъли кавсари хезат дар оташу об , ғазал :

نه همین دیشب دیده پاس بیداری داشت و از درد تنهائی و آسیب ناشکیبائی روزم به آه و زاری رفت. شب و روز از سودای مواصلت چون زلفین دلاویزت در پیچ و تابم، و هفته و ماه دور از چهر آذرین و لعل کوثر خیزت در آتش و آب، غزل:

Аз тоби оташи дили вази мавҷи дида тар

از تاب آتش دل وز موج دیده تر

Пайвастаам дар оташи нимӣ дар оби нимӣ

پیوسته ام در آتش نیمی در آب نیمی

Байнами магари ҷамолат ё сӯрати хаёлат

بینم مگر جمالت یا صورت خیالت

Чашмӣ марост бедори нимӣ ба хоби нимӣ

چشمی مراست بیدار نیمی به خواب نیمی

Дорам ҷудои зи рӯят , рўӣии зи дасти хуят

دارم جدا ز رویت، روئی ز دست خویت

Ним аз тпончаҳи нилии взхўни хизоби нимӣ

نیم از طپانچه نیلی وزخون خضاب نیمی

Орзӯманди висолро бо сабурӣ чаҳ кору ташнаи зулоли қурбатро бо заҳри ҷони Фрсои ғурбат чаҳ бозор , фард :

آرزومند وصال را با صبوری چه کار و تشنه زلال قربت را با زهر جان فرسای غربت چه بازار، فرد:

Сабр ба тоқат омад аз бор кашӣдан ғамат

صبر به طاقت آمد از بار کشیدن غمت

Чанд муқовимат кунад ҳубау санги сад манӣ

چند مقاومت کند حبه و سنگ صد منی

Токунӯн шикоят аз он доштам ки намоз рақибасту саҷҷодаи монеъи илтифоти ҳабиб , ғофил ки ятеми ғӯраи токи ҳам ҳоили нома ва саломасту оиқи пайку паём , афғон аз намози оҳ аз саҷҷодаи фарёд аз ғӯраи амон аз бода , фард :

تاکنون شکایت از آن داشتم که نماز رقیب است و سجاده مانع التفات حبیب، غافل که یتیم غوره تاک هم حایل نامه و سلام است و عایق پیک و پیام، افغان از نماز آه از سجاده فریاد از غوره امان از باده، فرد:

Бо даст ки фишорӣ ва ки моляш ба пой

با دست که فشاری و که مالیش به پای

Бечораи ман ки пеши ту аз ғӯраи камтарам

بیچاره من که پیش تو از غوره کمترم

Умед ки пас аз фароғати длҷўӣии маҳрӯмонро таҳрир мақолӣ фармойанд ва агар ҳама дурӯғ бошад мужда висолӣ диҳанд .

امید که پس از فراغت دلجوئی محرومان را تحریر مقالی فرمایند و اگر همه دروغ باشد مژده وصالی دهند.