Ҷаноби мавлои алмўолиро муштоқи фаррухи дидораму буйаи андеш хуҷаста гуфту гузор . Агар чаҳ то ин муддати боби мухотабат баста монаду мифтоҳи макотибати шикаста , вале чаҳ боки иртиботи арвоҳро бар ихтилоти ашбоҳи бешӣ ва пешӣаст . Дар сӯратекии ағлаби абнои замони хусумати пеш аз душманиро фарз донанд агар пеш аз ошноӣии рози ихтисоси сроӣим , шояд аз бобати фотиҳаи улфати ӣнқадари заҳмат май даҳум , ки дар маҳзари маймуни воло ки биҳишташ лолост ва сад қомат аз тӯбои боло , ҳар ҳангом мақом уфтад шарҳи иродати мо тарҳи афкан ва бар анФози дастхату руҷӯъи хизматаши мстдъӣу муҳаррами зӣ , зриъти номаи маро ки рисолаи шавқ ва шукраст , млҳўзи анзори шарифаши соз , муроқиби вмҳёии ахзи ҷавобу нашр хитоб бош .

جناب مولی الموالی را مشتاق فرخ دیدارم و بویه اندیش خجسته گفت و گزار.اگر چه تا این مدت باب مخاطبت بسته ماند و مفتاح مکاتبت شکسته، ولی چه باک ارتباط ارواح را بر اختلاط اشباح بیشی و پیشی است. در صورتیکه اغلب ابنای زمان خصومت پیش از دشمنی را فرض دانند اگر پیش از آشنائی راز اختصاص سرائیم، شاید از بابت فاتحه الفت اینقدر زحمت می دهم، که در محضر میمون والا که بهشتش لالاست و صد قامت از طوبی بالا، هر هنگام مقام افتد شرح ارادت ما طرح افکن و بر انفاذ دستخط و رجوع خدمتش مستدعی و محرم زی، ذریعت نامه مرا که رساله شوق و شکر است، ملحوظ انظار شریفش ساز، مراقب ومهیای اخذ جواب و نشر خطاب باش.

Оқои Муҳамадро ки гумошта ман ва дар нафаси аламри мамлуки саркор ашрафаст поси андеши зӣ , ва ба инсофи ҳимояти фарзи дон ,у риояти фарзи шинос . Дӯстонро ки бо матоъят хеле кам ва бисёр осонаст , осӯдау хўшдл тавон дошт , мисра : чизе нахостам ки дар обу гул ту нест . Рсоилро ки хуштар васоил инсаст мутарассидам .

آقا محمد را که گماشته من و در نفس الامر مملوک سرکار اشرف است پاس اندیش زی، و به انصاف حمایت فرض دان، و رعایت فرض شناس. دوستان را که با مطاعیت خیلی کم و بسیار آسان است، آسوده و خوشدل توان داشت، مصرع: چیزی نخواستم که در آب و گل تو نیست. رسایل را که خوشتر وسایل انس است مترصدم.