Қурбонат шавам , дастхати муборак ки оварда он ширини баён буд впрўрдаҳи он рангини бенон зиёрат шуд . Тъўизи табҳои крбт кардаму чароғи шабҳои ғурбат . Дилам аз дарди осӯдаи сохту гирдам аз чеҳра боз пардохт , фард :

قربانت شوم، دستخط مبارک که آورده آن شیرین بیان بود وپرورده آن رنگین بنان زیارت شد. تعویذ تب های کربت کردم و چراغ شب های غربت. دلم از درد آسوده ساخت و گردم از چهره باز پرداخت، فرد:

Ин қосид аз кадом заминаст мшкбўӣ

این قاصد از کدام زمین است مشکبوی

Венаи нома дар чаҳ дошт ки гетӣ муаттар аст

وین نامه در چه داشت که گیتی معطر است

Фармӯдаанд ранҷ шитоб дидӣу заҳмати офтоб , аз он рӯз ки диранги андеши кӯии туам ва дар сояи ҷаъди мишкӣни мӯии ту , на аз шитобам клоласт на аз офтоби малол , фард :

فرموده اند رنج شتاب دیدی و زحمت آفتاب، از آن روز که درنگ اندیش کوی توام و در سایه جعد مشکین موی تو، نه از شتابم کلال است نه از آفتاب ملال، فرد:

Ҳазор бодия саҳласт бо вуҷӯди ту рафтан

هزار بادیه سهل است با وجود تو رفتن

Агар хилоф кунам саъдё ба сӯй ту бошам

اگر خلاف کنم سعدیا به سوی تو باشم

Хоссаи ин сафар ки қасдами дуои вуҷӯди фаррухи фол буд ва дар хости висоли саодати иттисол , он давлат аз куҷо ки маро дар канори нишоне , ва ба остини аноятам аз чеҳра ғубор фишонӣ . Марои ғубори роҳи ту пероя ҷамоласту коҳиши тариқи талаби сармояи камол , фард :

خاصه این سفر که قصدم دعای وجود فرخ فال بود و در خواست وصال سعادت اتصال، آن دولت از کجا که مرا در کنار نشانی، و به آستین عنایتم از چهره غبار فشانی. مرا غبار راه تو پیرایه جمال است و کاهش طریق طلب سرمایه کمال، فرد:

Даст аз талаб надорам то коми ман бар ояд

دست از طلب ندارم تا کام من بر آید

ё тан расад ба ҷонон ё ҷон зтн барояд

یا تن رسد به جانان یا جان زتن برآید

Бории инҳо ҳамаи ҳарф ва ҳикоятаст ,у афсонау ривояти чора висоласт на мақолу дармон дидораст на хаёл , фард :

باری این ها همه حرف و حکایت است، و افسانه و روایت چاره وصال است نه مقال و درمان دیدار است نه خیال، فرد:

ё бар шукри хеши марои меҳмони хоҳ

یا بر شکر خویش مرا مهمان خواه

ё бар ҷигари риш ба меҳмони ман ой

یا بر جگر ریش به مهمان من آی

Боқии фидоят .

باقی فدایت.