Дар аҷами он се ки хонд арабаши чораи ғам

در عجم آن سه که خواند عربش چاره غم

Лаби нӯшу хати сабзу гул рӯй ҳасан аст

لب نوش و خط سبز و گل روی حسن است

Фидоят , зиёрати чашмҳои ҳақи байни шайхро ки бо мушоҳидаи зебои ҷамолати молўФ деринаст , тақарруби аркро аз роҳии дайри анҷоми барг срўФ кардам , на чеҳраи гулӣу ҷаноби шайхро аз олами гусаста , ва дар бар ҷаҳони баста бо якдигар нишаста дидам , анбози сими гаштам , андешаи ҳузури дмсози чаҳорум ки ҳама ӯст сахтами парешони сохт , фард :

فدایت، زیارت چشم های حق بین شیخ را که با مشاهده زیبا جمالت مالوف دیرین است، تقرب ارک را از راهی دیر انجام برگ صروف کردم، نه چهره گلی و جناب شیخ را از عالم گسسته، و در بر جهان بسته با یکدیگر نشسته دیدم، انباز سیم گشتم، اندیشه حضور دمساز چهارم که همه اوست سختم پریشان ساخت، فرد:

Аз хаёли ту баҳри сӯ ки назар ме кардам

از خیال تو بهر سو که نظر می کردم

Пеши чашмам дару девор мусаввир ме шуд

پیش چشمم در و دیوار مصور می شد

На чандон ҷоят дар дидаи ман холӣаст ва дар назд ёрони анҷуман низ ки дар қайд сухан гунҷад . Зиҳии шӯрбахтӣ ки кори мо бо дӯсти ҳама бо хаёли гузашт ва ҳар мояи тақдим ки дар тадбир висол пухтем яксар маҳол афтод ,у натиҷа малол оварад , агар ҳам гоҳе роҳӣ ёфтаму солу моҳии бори нигоҳӣ , ихлоли хуишони хонау нодрўишони бегона , бар вифқи аҳли маҳоли мақолии надоду шикастаи пари мурғи дил бар гулбун бехору сунбули ғолияи борат бе ғавғои гулчини пару болӣ назд , фард :

نه چندان جایت در دیده من خالی است و در نزد یاران انجمن نیز که در قید سخن گنجد. زهی شوربختی که کار ما با دوست همه با خیال گذشت و هر مایه تقدیم که در تدبیر وصال پختیم یکسر محال افتاد، و نتیجه ملال آورد، اگر هم گاهی راهی یافتم و سال و ماهی بار نگاهی، اخلال خویشان خانه و نادرویشان بیگانه، بر وفق اهل محال مقالی نداد و شکسته پر مرغ دل بر گلبن بی خار و سنبل غالیه بارت بی غوغای گلچین پر و بالی نزد، فرد:

Рутаби ширину даст аз нахли кӯтоҳ

رطب شیرین و دست از نخل کوتاه

Мусофири ташнау ҷлоби масмӯм

مسافر تشنه و جلاب مسموم

Борӣ бо ҳамаи ҳасрату нуқсони боз агар давлати дидор даст додӣ ва аз таҷаллии он зулфи мишкӣну гардани симин , моҳии мурод ба шаст афтодӣ , ахтари масъӯдро сипосдору бахти Маҳмӯдро ҷовдони миннат гузор будам . То кӣ бози оӣӣу кори ромиш аз фари ҳузурат ба соз ояд , агарат аҳволи таълиқ мақолӣ ҳаст шарҳи ҳолеи дареғи мадор .

باری با همه حسرت و نقصان باز اگر دولت دیدار دست دادی و از تجلی آن زلف مشکین و گردن سیمین، ماهی مراد به شست افتادی، اختر مسعود را سپاسدار و بخت محمود را جاودان منت گذار بودم. تا کی باز آئی و کار رامش از فر حضورت به ساز آید، اگرت احوال تعلیق مقالی هست شرح حالی دریغ مدار.