Номаи мурсалаи ҳангомии хуши крби сӯзу тараб соз афтод , сипоси сиҳҳатро чҳрсои остони ниёзи омадам , қосиди раҳ навардаст , шарҳи ҳоле лозим афтод , бистум сифраст , дар доролмлки рай бо саломати сахти паии роҳӣ май сипарами втҷдиди вусӯли номаи махдумро рӯзӣ май шимурам . Субҳони аллоҳи зиҳии шигифт ки авзоъи олами ағлаби мтбдли омдФ агар ҳамаи тсриФоти фалак буду тасбеҳоти малик , алои ду чиз бар аҳвол авваласт ва дар тангнои нуқсону Фтўри маъаттал , рабти ману хати ту ки як ҷӯи оёти тараққӣу осор тафовут надорад , ҳайф нест осӯдаи хотир дар саводи аъзам бо зуҳӯри қобилияту имкони иктисоб ҳамчунон хатати чанг калоғ бошаду нақши чнгли зоғ . Ман ҳам ин авқоти ағлаб дар хизмати фалони ҷаҳди андеши машқи таҳрирам , агар диққат кунӣ аз ҳамин нигориш тавфир пайдост тохир макуну тақсири ҷоизи мадор , ки анқариб авқоти фироқи сипарӣу ҷузи боди ҳасрати ҳеҷат дар чанг нахоҳад буд . Шаб идасту бастагони ту бе дрбоисти наврӯзии ҳамаи чашми умед , ба қадари зарурати кафшу ғайраи харидорӣу зуд ба нишон фирист . Ки ин соли нав аз ғамҳои куҳна озод оянд .

نامه مرسله هنگامی خوش کرب سوز و طرب ساز افتاد، سپاس صحت را چهرسای آستان نیاز آمدم، قاصد ره نورد است، شرح حالی لازم افتاد، بیستم صفر است، در دارالملک ری با سلامت سخت پی راهی می سپرم وتجدید وصول نامه مخدوم را روزی می شمرم. سبحان الله زهی شگفت که اوضاع عالم اغلب متبدل آمدف اگر همه تصریفات فلک بود و تسبیحات ملک، الا دو چیز بر احوال اول است و در تنگنای نقصان و فتور معطل، ربط من و خط تو که یک جو آیات ترقی و آثار تفاوت ندارد، حیف نیست آسوده خاطر در سواد اعظم با ظهور قابلیت و امکان اکتساب همچنان خطت چنگ کلاغ باشد و نقش چنگل زاغ. من هم این اوقات اغلب در خدمت فلان جهد اندیش مشق تحریرم، اگر دقت کنی از همین نگارش توفیر پیداست تاخیر مکن و تقصیر جایز مدار، که عنقریب اوقات فراغ سپری و جز باد حسرت هیچت در چنگ نخواهد بود. شب عید است و بستگان تو بی دربایست نوروزی همه چشم امید، به قدر ضرورت کفش و غیره خریداری و زود به نشان فرست. که این سال نو از غم های کهنه آزاد آیند.