Балогардони муборак вуҷӯдат шавам , дастхати муборак ки ба он тарзи хушу таври дилкаш марқӯм дошта буданд зиёрат шуд . Чандон дида бар он судам ки аз савдоаши ҷузи баёзӣ , ва аз баёзаш алосўдоӣ намонад , фард :

بلاگردان مبارک وجودت شوم، دستخط مبارک که به آن طرز خوش و طور دلکش مرقوم داشته بودند زیارت شد. چندان دیده بر آن سودم که از سوداش جز بیاضی، و از بیاضش الاسودای نماند، فرد:

Мӯъҷизаст ин нома ё саҳари ҳалол

معجز است این نامه یا سحر حلال

Ҳотиф оварад ин сухан ё Ҷабраил

هاتف آورد این سخن یا جبرئیل

Қурбони хома ва бенону нома ва баёнат шавам , ин ариза ки ман ба хизмат фиристодам ва он насиҳатҳои сард бемаза ки шарҳ додам ғайр аз саркори муршид ҳар ки буд албата ҷавоби нмидод , ва агар лобуд бояд ҷавобӣ бидиҳад фӯҳши модар ва падар мефиристод , фидои он ҳавсилау бурдборӣу бандаи навозӣу ёрӣ ки биҷои хато ато фармоеду ивази Фзиҳт насиҳат кунад , фард :

قربان خامه و بنان و نامه و بیانت شوم، این عریضه که من به خدمت فرستادم و آن نصیحت های سرد بی مزه که شرح دادم غیر از سرکار مرشد هر که بود البته جواب نمیداد، و اگر لابد باید جوابی بدهد فحش مادر و پدر می فرستاد، فدای آن حوصله و بردباری و بنده نوازی و یاری که بجای خطا عطا فرماید و عوض فضیحت نصیحت کند، فرد:

Бандагӣ ҳеҷ накардем ва тамаъ ме дорам

بندگی هیچ نکردیم و طمع می دارم

Ки худовандӣ аз он сират ва ахлоқ ояд

که خداوندی از آن سیرت و اخلاق آید

Балогардонат шавам , сӣ соли давр олам гардӣдаам ва ба анвоъи мухталифи одамҳо дида ба он сари мубораку пайкари нозанин агар маҳали роз дидаам ё буии одами дуруст ки ихтиёри забонашро дошта бошад ба димоғами расида , фард :

بلاگردانت شوم، سی سال دور عالم گردیده ام و به انواع مختلف آدم ها دیده به آن سر مبارک و پیکر نازنین اگر محل راز دیده ام یا بوی آدم درست که اختیار زبانش را داشته باشد به دماغم رسیده، فرد:

Одамӣ дар олам хокӣ намеояд бадаст

آدمی در عالم خاکی نمی آید بدست

Олимӣ аз нав бибояд сохт вази нави одамӣ

عالمی از نو بباید ساخت وز نو آدمی

Мақсӯд аз ин беадабиҳо онаст ки бунёди кори худро муҳками созанд ва ҳар касеро мувофиқ ва муҳаррам ндиҳанд , то обрӯии саркори муршид меҳрбонам барҷост , корҳо ҳама ба сомонаст ва дардҳо ба дармон . Корӣ ки ба сабр сохта нашаваду амре ки ба таҳаммул пардохта наёяд , самараши надомат ва шамотат хоҳад буд , фард :

مقصود از این بی ادبی ها آن است که بنیاد کار خود را محکم سازند و هر کسی را موافق و محرم ندهند، تا آبروی سرکار مرشد مهربانم برجاست، کارها همه به سامان است و دردها به درمان. کاری که به صبر ساخته نشود و امری که به تحمل پرداخته نیاید، ثمرش ندامت و شماتت خواهد بود، فرد:

Сабр кун эй дил ки сабри сират аҳл сафост

صبر کن ای دل که صبر سیرت اهل صفاست

Чораи ишқи эҳтимоли шарт муҳаббат вафост

چاره عشق احتمال شرط محبت وفاست

Тсдқт шавам , балогардонат шавам , ин сабр аз бобат заруратаст воло чаҳ сабрӣ чаҳ тоқатӣ чаҳ оромӣ чаҳ аФоқтӣ , агар рӯзу шабамро медонам ё тамизи бад аз хуб ме тавонам , лаънати худоу нафрини расӯл бар ман бод . Ҳол бо арӯси ҷноғи дилхоҳ шикастаанду аҳди файсали анҷоми баста , бисёр хуб ва муборакаст , аншоءи аллоҳ шумо хоҳед барад ва ӯ ҳам ба аҳди худ вафо хоҳад кард , фард :

تصدقت شوم، بلاگردانت شوم، این صبر از بابت ضرورتست والا چه صبری چه طاقتی چه آرامی چه افاقتی، اگر روز و شبم را می دانم یا تمیز بد از خوب می توانم، لعنت خدا و نفرین رسول بر من باد. حال با عروس جناغ دلخواه شکسته اند و عهد فیصل انجام بسته، بسیار خوب و مبارک است، انشاء الله شما خواهید برد و او هم به عهد خود وفا خواهد کرد، فرد:

Гар фироқат накушуд ҷон ба висолат бидиҳам

گر فراقت نکشد جان به وصالت بدهم

Ту гарави барадӣ агар ҷуфт ва агар тоқ ояд

تو گرو بردی اگر جفت و اگر طاق آید

Умедворами бабрӣу зуди бабрӣ , оқоҷонии бики чаҳор панҷ тӯмони бидиҳӣ девон дорад ман ҳам имрӯз аз наввоби ашрафи рақами муъофӣ барои ӯ хоҳам гирифт . Ин ҳам хизмати ман ба арӯс ба шарти онкӣ зуд бибозад ва ба аҳди худ вафо кунад . Бози дароз нафасӣ кардам ба эмоми ҳусайн агар медонам чаҳ менивисам бояд афв кунӣ , агар қршии брҳбшии нбхшоиду муршид ба мурӣд роҳ нанамояд бор ба манзилу сафина ба соҳил нахоҳад расед , худро ба худо ва ба худованди супурдам .

امیدوارم ببری و زود ببری، آقاجانی بیک چهار پنج تومان بدهی دیوان دارد من هم امروز از نواب اشرف رقم معافی برای او خواهم گرفت. این هم خدمت من به عروس به شرط آنکه زود ببازد و به عهد خود وفا کند. باز دراز نفسی کردم به امام حسین اگر میدانم چه می نویسم باید عفو کنی، اگر قرشی برحبشی نبخشاید و مرشد به مرید راه ننماید بار به منزل و سفینه به ساحل نخواهد رسید، خود را به خدا و به خداوند سپردم.