Фалони мазкӯри сохт ки саркори худованд ба иллати тқоъд аз ибқои расми аризаи нигорӣу иншои салби ъқидти шиорӣ аз ин бандаи тнгдлу гила мандаст . Субҳони аллоҳи магар дар ҳақи маниш худоӣ нахоста тбдл ҳолеасту гумони зуҳӯри кудурату малолӣ , аҳволӣ ки қобили нигориш мақолӣ омаду истеҳзорӣ ки пешгоҳи шуҳуди ҳазратро аз ахбори он тадоруки шуморӣ шояд надорам . Асбоби махориҷ аз дохили вхорҷ мавҷӯдасту абвоби мадохил аз хориҷу дохили масдӯд . Обои сабъа чун зани падари номҳрбоннд ,у ИМАоти арбаъа чун шавҳари модари саргарон . Аз ин ҳоли парешони гуфтани ҷузи талхии авқот чаҳ суд аз шнФтни ин сар бе сомони ҷузи сади абвоби шодмонӣ чаҳ хоҳад гушӯд ?

فلان مذکور ساخت که سرکار خداوند به علت تقاعد از ابقای رسم عریضه نگاری و انشای سلب عقیدت شعاری از این بنده تنگدل و گله مند است. سبحان الله مگر در حق منش خدای نخواسته تبدل حالی است و گمان ظهور کدورت و ملالی، احوالی که قابل نگارش مقالی آمد و استحضاری که پیشگاه شهود حضرت را از اخبار آن تدارک شماری شاید ندارم. اسباب مخارج از داخل وخارج موجود است و ابواب مداخل از خارج و داخل مسدود. آبای سبعه چون زن پدر نامهربانند، و امهات اربعه چون شوهر مادر سرگران. از این حال پریشان گفتن جز تلخی اوقات چه سود از شنفتن این سر بی سامان جز سد ابواب شادمانی چه خواهد گشود؟

Мисра : ёрб аз модари гетӣ ба чаҳ толеъи зодам .

مصرع: یارب از مادر گیتی به چه طالع زادم.

Дасти амлм низ аз домони Юсуфи амал кӯтоҳасту Юсуфи амалам аз қатъи ресмони амл дар чоҳ . Лоҷарам аз маротиби умӯри баладау блоку мадориҷи мҳоми молику мамлукам итилоъӣ нест ки ба нашри вақойиъу арзи ғўоили хотири азизони Юсуфи Мисри иззатро малул ё хурсанд дорам ё озода бо дар банди гузорам , дар бўораҳи таъаллули сари табаи корӣ ба гиребони сияҳ рӯзгорӣ кашида , аз таҳрири муддаӣот ба тақрири даъвоати зоти саодати самот қаноат карда , чун аризаи ҷоти фалони дӯст ки ба хати мухлиси мстўри омада ва меояд сиҳҳати вуҷӯдро мухтасарӣаст равшану мусаҷҷал , ҳуҷҷати иродатро худ он нуктаи далелии мубарҳан , эътирози зикри онрои мукаррар балки мояи ангези дардисари донистаи заҳмати афзои хотир шариф намегардад . Гоҳи гоҳам ба руҷӯъи хидматӣ сарафроз дошта , ки дар ин азли давому азлати мустадоми рағми осмонро соҳиби амал ва аз давлати бандагии саркори байни алҷмҳўр ба худовандии зарб алмисл оем .

دست املم نیز از دامان یوسف عمل کوتاه است و یوسف عملم از قطع ریسمان امل در چاه. لاجرم از مراتب امور بلده و بلوک و مدارج مهام مالک و مملوکم اطلاعی نیست که به نشر وقایع و عرض غوایل خاطر عزیزان یوسف مصر عزت را ملول یا خرسند دارم یا آزاده با در بند گذارم، در بواره تعلل سر تبه کاری به گریبان سیه روزگاری کشیده، از تحریر مدعیات به تقریر دعوات ذات سعادت سمات قناعت کرده، چون عریضه جات فلان دوست که به خط مخلص مسطور آمده و می آید صحت وجود را مختصری است روشن و مسجل، حجت ارادت را خود آن نکته دلیلی مبرهن، اعتراض ذکر آنرا مکرر بلکه مایه انگیز دردسر دانسته زحمت افزای خاطر شریف نمی گردد. گاه گاهم به رجوع خدمتی سرافراز داشته، که در این عزل دوام و عزلت مستدام رغم آسمان را صاحب عمل و از دولت بندگی سرکار بین الجمهور به خداوندی ضرب المثل آیم.