Оқоҷон аз дасти ҷафояти дилам тангасту хотирам аз сабаби қонӯни сафоят бо замину осмони дрҷнг , ҷаҳонӣ ба шимаҳ вафоят меситоянд . Зиҳии хилоф ки мо ҳаргиз аз соғари висолати ҷузи бода ҷафо накашидаему дӯстонати ҳама ба меҳрбонии боз май намоянд . Хҳии газоф ки ҳаргиз аз шохсори нахли саркаши ниҳолат , алои мива ноМуродӣ начида , агар рӯзӣ бо ман нишастӣ аз тазалзул . . . Шабат ором надоштам ва агар шабӣ ба мо пайвастӣ аз китоби вақойиъи Кошони хоссаи зикри дарвозаи Исфаҳони хонданати ним чашм задани сайр бар болин роҳат нагузоштам . Ҳамвора чашмат бар дар буд ки аз дайр кардан ва наёмадани яғмои ҳайронаму пайвастаи гӯшти брхбр ки худоёи фалони фалони ҳалқа бар дар зананд , ҳакими фармӯдатар аз ҳамаи кадоми сафар пеш омад ки то мо хабари шудеми чиҳил манзили сохта будӣу маро ба варта ҳурмон нияндохта .

آقاجان از دست جفایت دلم تنگ است و خاطرم از سبب قانون صفایت با زمین و آسمان درجنگ، جهانی به شیمه وفایت می ستایند.زهی خلاف که ما هرگز از ساغر وصالت جز باده جفا نکشیده ایم و دوستانت همه به مهربانی باز می نمایند.خهی گزاف که هرگز از شاخسار نخل سرکش نهالت، الا میوه نامرادی نچیده، اگر روزی با من نشستی از تزلزل... شبت آرام نداشتم و اگر شبی به ما پیوستی از کتاب وقایع کاشان خاصه ذکر دروازه اصفهان خواندنت نیم چشم زدن سیر بر بالین راحت نگذاشتم. همواره چشمت بر در بود که از دیر کردن و نیامدن یغما حیرانم و پیوسته گوشت برخبر که خدایا فلان فلان حلقه بر در زنند، حکیم فرموده تر از همه کدام سفر پیش آمد که تا ما خبر شدیم چهل منزل ساخته بودی و مرا به ورطه حرمان نینداخته.

Алҳақ аз ҷониби саркори нисбат ба ман камол меҳрбонӣасту маро аз ин меҳрбониҳои тозаи ихтироъи ниҳояти шодмонӣ , мисра : гӯ бисозанд ниқобӣ ва бисӯзанд сапандӣ . Аз ин таврҳо он қадр музоиқа надорам ки тарзҳои парчаму хами навиштанат ва аз меҳри гусалиҳои дили бегонаи пайвандати чандон дмқ нестам ки он пайвастагиҳои дурӯғи дурӯғ дар нома сириштааст , хилкии зарангӣу пари дастону найранг , аммо саҳваст ӣнҷо онҷо нест , маро ба ин ҳарфҳо фиреб натавон доду дӯстӣ дӯстӣам сазои хусумат дар остин натавон ниҳод . Агар ту дар фунуни сари ҳам бандии сомрии сад банӣ Исроилӣ , бандаи ҳам гӯсола нест , ҳўи бобои даҳ бори марои бештар ба ин рангҳо решханд кардаеу рӯзгорӣ бо ман ба ин гӯли кориҳо ба сроўрдаҳи дигар ба чочўли бозӣ фиреб нахӯраму рӯзи тнҳоӣии ҷуз ба музокираи ин фард ба сар набарам , фард :

الحق از جانب سرکار نسبت به من کمال مهربانی است و مرا از این مهربانی های تازه اختراع نهایت شادمانی، مصرع: گو بسازند نقابی و بسوزند سپندی. از این طورها آنقدر مضایقه ندارم که طرزهای پرچم و خم نوشتنت و از مهر گسلی های دل بیگانه پیوندت چندان دمق نیستم که آن پیوستگی های دروغ دروغ در نامه سرشته است، خیلکی زرنگی و پر دستان و نیرنگ، اما سهو است اینجا آنجا نیست، مرا به این حرف ها فریب نتوان داد و دوستی دوستی ام سزای خصومت در آستین نتوان نهاد. اگر تو در فنون سر هم بندی سامری صد بنی اسرائیلی، بنده هم گوساله نیست، هو بابا ده بار مرا بیشتر به این رنگ ها ریشخند کرده ای و روزگاری با من به این گول کاری ها به سرآورده دیگر به چاچول بازی فریب نخورم و روز تنهائی جز به مذاکره این فرد به سر نبرم، فرد:

Умед ки снмори мусоидати тарҳӣ аз нави бунёду кохи ҷалоли давлату крёси иззату истиқлоли он султони малики гризпоӣиро аз ободии неъмат бе заволи намӯнаи сабъ шаддод кунод , брби алъбод .

امید که سنمار مساعدت طرحی از نو بنیاد و کاخ جلال دولت و کریاس عزت و استقلال آن سلطان ملک گریزپائی را از آبادی نعمت بی زوال نمونه سبع شداد کناد، برب العباد.