Нўрчшми кироми асмъил , бистуми рабиъ ассонӣаст ва дар хизмати худоами умедгоҳии ҳоҷии зайди маҷда бо иззатии лоиқ , зиндагӣ май сипарам . Бисёр моиласт ки таърихи оёти ин давлати рӯзи афзӯнро ман иншо кунам . Хидматии номи ангез , мадохили хез , иззат овезаст . Амтсоли амри худоами ҳоҷии зайди фазла низ бар ман воҷиб , хоссаи ин хизмат ки салоҳи дунёу охирати мост , вале чун димоғами сӯхта ва он ҳавсилаҳо ки собиқ буд намонда , ҳануз ҳушии базл кор накардаам ,у дӯшии зер бор надода , то тақдир хдоӣӣ чист ? бории бишавад ё нашавад дахлӣ ба кор ту надорад .

نورچشم کرام اسمعیل، بیستم ربیع الثانی است و در خدمت خدام امیدگاهی حاجی زید مجده با عزتی لایق، زندگی می سپرم. بسیار مایل است که تاریخ آیات این دولت روز افزون را من انشا کنم. خدمتی نام انگیز، مداخل خیز، عزت آویز است. امتثال امر خدام حاجی زید فضله نیز بر من واجب، خاصه این خدمت که صلاح دنیا و آخرت ماست، ولی چون دماغم سوخته و آن حوصله ها که سابق بود نمانده، هنوز هوشی بذل کار نکرده ام، و دوشی زیر بار نداده، تا تقدیر خدائی چیست؟ باری بشود یا نشود دخلی به کار تو ندارد.

Дар кори назм умӯр бош ва бо ҷамъи аҳолии вилояти таврҳои хуш ҳаракат кун . Умедворам ки аз ҳиммати саркори қибла гоҳе мирзои зини алъобдин гӯшаи мулкии фароҳам шуда бошад , бадаст бош ки кории биҷой хештанаст . Чунончии онҷои тнхўоҳӣ баҳам натавонӣ басти ҳавола симнон кун . Ани шоءи аллоҳ агар бояд худро гарав гузошт маъаттал нахоҳам кард . Зиёда ҳарфӣ надорам . Қибла гоҳе мирзо асадуллоҳ мефармоед ки мирзои АбуМуҳамади сад тӯмонро бе шубҳаи фиристодаи коғази расидагӣ низ навишта шуд , нагузаштан ҳисоб роҳӣ надорад , банност мусаҷҷал дорад , дониста бошед . Фардо ба чодараш хоҳам рафт ва ба анояти худои ҳуҷҷат қавӣ хоҳам гирифт . Зиёда зиёдааст . Ҳрраҳи Абулҳасани яғмои санаи 1252 ҳиҷрӣ .

در کار نظم امور باش و با جمع اهالی ولایت طورهای خوش حرکت کن. امیدوارم که از همت سرکار قبله گاهی میرزا زین العابدین گوشه ملکی فراهم شده باشد، بدست باش که کاری بجای خویشتن است. چنانچه آنجا تنخواهی بهم نتوانی بست حواله سمنان کن. ان شاء الله اگر باید خود را گرو گذاشت معطل نخواهم کرد. زیاده حرفی ندارم. قبله گاهی میرزا اسدالله می فرماید که میرزا ابومحمد صد تومان را بی شبهه فرستاده کاغذ رسیدگی نیز نوشته شد، نگذشتن حساب راهی ندارد، بناست مسجل دارد، دانسته باشید. فردا به چادرش خواهم رفت و به عنایت خدا حجت قوی خواهم گرفت. زیاده زیاده است. حرره ابوالحسن یغما سنه ۱۲۵۲ هجری.