Қурбонат шавам ; раҳеро дар нигориши истидъои арқоми алайҳи олия ки астхлоси қавмӣ бепаноҳу гуруҳе бе гуноҳи мавқуф ба зиёрат ва ишорат ӯст , рози шумори иншои тарошӣу шеъри фурӯшӣ хондаанд . Омии хому хомии нотамом аз трсиФи ҳарфии ду . . .

قربانت شوم؛ رهی را در نگارش استدعای ارقام علیه عالیه که استخلاص قومی بی پناه و گروهی بی گناه موقوف به زیارت و اشارت اوست، راز شمار انشا تراشی و شعر فروشی خوانده اند. عامی خام و خامی ناتمام از ترصیف حرفی دو...

Дар маҳзари саркори аҷали воло ки ба иттифоқи устод суханасту ангушту хома шево гуфт , зебои нигориш , чанги ҳазор ноӣу мушти ҳазор даҳан чаҳ тавонад сурӯд , ва ба истилоҳи бозорёни ҷузи мушту забони хеш аз ин срдсроиӣу жождроиӣ чаҳ ёради баст ва гушӯд .

در محضر سرکار اجل والا که به اتفاق استاد سخن است و انگشت و خامه شیوا گفت، زیبا نگارش، چنگ هزار نای و مشت هزار دهن چه تواند سرود، و به اصطلاح بازاریان جز مشت و زبان خویش از این سردسرایی و ژاژدرایی چه یارد بست و گشود.

То гӯшу чашми анбозони базму дмсозони рози худоами Амҷади воло аз дид ва шунид таълиқоти хунаку талфиқоти лотоили ҳиҷоб дар бандад ва симоб наҷуед , рӯй нозебои нигоришро бидон саёқати базакии бастам ва дар паҳнаи харсавориҳои гузориш изкӣ ронадам , раҳмати хоси худро дар ттмими арқоми лозими алтъзим ба тамоми таҷаллии фармой , ки ман бандаи тнки пӯсту хаданг пўаст , давр аз он фархунда ҷон хуфтон сипару ҷавшан шикофаст . Коғаз анъомӣ расед . Инак сатрӣ бастааму эҳтироми китобро хома дар ангушту сафҳа дар мушти собит ва стўор нишаста . Ҳрраҳи алъбди яғмо .

تا گوش و چشم انبازان بزم و دمسازان راز خدام امجد والا از دید و شنید تعلیقات خنک و تلفیقات لاطایل حجاب در بندد و سیماب نجوید، روی نازیبای نگارش را بدان سیاقت بزکی بستم و در پهنه خرسواری های گزارش یزکی راندم، رحمت خاص خود را در تتمیم ارقام لازم التعظیم به تمام تجلی فرمای، که من بنده تنک پوست و خدنگ پو است، دور از آن فرخنده جان خفتان سپر و جوشن شکاف است. کاغذ انعامی رسید. اینک سطری بسته ام و احترام کتاب را خامه در انگشت و صفحه در مشت ثابت و ستوار نشسته. حرره العبد یغما.