Аҳмад , Муҳамади алии истифои хокбўси худованд Тӯс фармуд . Зуҳри бист ва якумаст . Ранҷ ҷисмонӣ нест . Аз ғарраи шавол то панҷуми моҳи андешаи уфт ва андоз бозгашти додем , то хости поки яздон чаҳ бошад . Қабзи тирёк , ибси рӯза , хушкӣҳои савдо , афсурдагиҳои перӣ , зиёни ҳарорати зотӣ , ва тиморҳои кӯрӣу карӣу нодонӣу гӣҷӣ , даст баҳам карда поки дарҳам хўшидаҳам . Хоки вуҷӯдами гўӣии як қитъа сангаст .

احمد، محمد علی استیفای خاکبوس خداوند طوس فرمود. ظهر بیست و یکم است. رنج جسمانی نیست. از غره شوال تا پنجم ماه اندیشه افت و انداز بازگشت دادیم، تا خواست پاک یزدان چه باشد. قبض تریاک، یبس روزه، خشکیهای سودا، افسردگی های پیری، زیان حرارت ذاتی، و تیمارهای کوری و کری و نادانی و گیجی، دست بهم کرده پاک درهم خوشیده ام. خاک وجودم گوئی یک قطعه سنگ است.

Бории ғифлат аз мбдоءу моб ,у дирангу шитоб ,у тўорди ин хатароти гӯногӯн корӣ карда ки як чашм зад аз тафриқа фароғат надорем . Хушо ҳоли онон ки ба хаёлии хотири худро хуш карда ором ва истиқоматӣ доранд . Бисёр дилам мехоҳад то вуруди ман модарат дар симнон бошад . Парастор надорам ва кор зист шикаст . Дар ин хаёл бош ки ӯро ба симнон барисоне ё корӣ кунӣ ки ба неруии дуоу ҳусӯли итмӣнон аз шари хсмои давру наздики рафта , дар кунҷи мазраъа « додкин » бо сангу чӯб маҳшур бошам .

باری غفلت از مبداء و مآب، و درنگ و شتاب، و توارد این خطرات گوناگون کاری کرده که یک چشم زد از تفرقه فراغت نداریم. خوشا حال آنان که به خیالی خاطر خود را خوش کرده آرام و استقامتی دارند. بسیار دلم می خواهد تا ورود من مادرت در سمنان باشد. پرستار ندارم و کار زیست شکست. در این خیال باش که او را به سمنان برسانی یا کاری کنی که به نیروی دعا و حصول اطمینان از شر خصمای دور و نزدیک رفته، در کنج مزرعه «دادکین» با سنگ و چوب محشور باشم.

Сардӣу сирии маро аз суҳбати хешу бегона , ба эътизоли он кунҷи кӯҳ ризо кард . Яке аз ин дуро ҳиммат бигумор . Марҳӯми ҳоҷии Сайиди Муҳамади тақии қазвӣнии иҷозаи хатми ҳрзи ямониро ба ман додааст , ман ҳам ба ту додам . Аз худои дасти унфи бидонадяшро аз срўқти рӯзгори мо кӯтоҳи хоҳ . Мағриб то машриқи ҳазор сол зинда бошанд , ҳамин қадар ки бе ҷиҳати моро азият накунанд , аз эшон мамнӯни хоҳем буд .

سردی و سیری مرا از صحبت خویش و بیگانه، به اعتزال آن کنج کوه رضا کرد. یکی از این دو را همت بگمار. مرحوم حاجی سید محمد تقی قزوینی اجازه ختم حرز یمانی را به من داده است، من هم به تو دادم. از خدا دست عنف بداندیش را از سروقت روزگار ما کوتاه خواه. مغرب تا مشرق هزار سال زنده باشند، همین قدر که بی جهت ما را اذیت نکنند، از ایشان ممنون خواهیم بود.

Чаҳ бигӯям ва аз ки бигӯям , ҳамаи гуноҳ аз сафоҳату хуши боварӣу ҳасани занни худ ман бар ман воридаст . Албата хатми ямониро аз салби истилои бидонадяш кӯтоҳӣ макун . Нўрчшмии млобошии ҳам ҳатман ба ҳамин қасд бихонад , ба қасди дигар розӣ нестам . Заволу марг касеро намехоҳам . Салби қудрату азияти душмани уқалоу шръо ҷоизаст . Ҳарф ҳаминаст , хабари қабули млобошӣ бояд бмн бирасад . Ҳрраҳи яғмо .

چه بگویم و از که بگویم، همه گناه از سفاهت و خوش باوری و حسن ظن خود من بر من وارد است. البته ختم یمانی را از سلب استیلای بداندیش کوتاهی مکن. نورچشمی ملاباشی هم حتما به همین قصد بخواند، به قصد دیگر راضی نیستم. زوال و مرگ کسی را نمی خواهم. سلب قدرت و اذیت دشمن عقلا و شرعا جایز است. حرف همین است، خبر قبول ملاباشی باید بمن برسد. حرره یغما.