Асғари номии музайяноне аз алии исми ғуломии саманоне ки Машҳад то Қӯчони муҷоҳиди пайкор буд ,у Қӯчон то Машҳади мшоҳди осор . Ҳикоят кард ки кори муҳосира дайр афтоду анӯша аз мсобраҳ сайр омад тӯби сира ба ҷўшқу типи сарон ба хандақи кушод . Пас пеш аз онкӣ аз барқи чошнии раъд тӯбӣ ғаррад ё тири борони тип аз себи қулзуми шати хӯнӣ ба Ҷайҳун ронад , ттмими ҳуҷҷатро фармон дод ки агар элхонии ҳам имрӯзи астслом рикоб оварад , бҳли хиёнат мғФўрасту эли хонӣ ба зилли ҳимояти маъзӯр . Волои борҳо ба ғурраши тӯбии зер ва болосту теғи бахташи типӣ дар хӯни сарв . . . Палангони гиреҳгонро ширӣ аз ёд шуд ,у арбадаи гурги мастӣу ширгирӣ бар бод .

اصغر نامی مزینانی از علی اسم غلامی سمنانی که مشهد تا قوچان مجاهد پیکار بود، و قوچان تا مشهد مشاهد آثار. حکایت کرد که کار محاصره دیر افتاد و انوشه از مصابره سیر آمد توپ سره به جوشق و تیپ سران به خندق گشاد. پس پیش از آنکه از برق چاشنی رعد توپی غرد یا تیر باران تیپ از سیب قلزم شط خونی به جیحون راند، تتمیم حجت را فرمان داد که اگر ایلخانی هم امروز استسلام رکاب آورد، بحل خیانت مغفور است و ایل خانی به ظل حمایت معذور. والا بارها به غرش توپی زیر و بالاست و تیغ بختش تیپی در خون سرو... پلنگان گرگان را شیری از یاد شد، و عربده گرگ مستی و شیرگیری بر باد.

Мардӣ ки пас аз элхонии Фроил ронӣ дошт салб тавалло карду поси маром ё номардумии мавлоро дар дарбори волои барад , бар ҷои бандаш банд афтод ,у сазои девонаи ҷаллодаш бар ӯ дастури хирадманди супурд . Домодаши асмъили хонро ки бросми хизмату расми хдъти дарин мавкиби сиёҳии лашкар буду боргёнро аз рамзи урдӯи рози шимур , дарин махмасаи хотирот гул кард . Хори итобаши ниҳод ва ҳам дар рухи элхонии ду асба ба шаҳи моти фарзини фили банд таноб фармуд . Пас бе онкии ҷонии кӯб осеб бинад ё молии дасти Фрсўд . . . Уфтад , яксад қатори бахтӣ дар троиФ . . . Ва триФи куҳан ҳариф кашида халқӣ ба хилофати нишонд ва худ бо ктоиби рангину ркоиби сангин , Машҳади мавлоро - ки ҷонами бархе ӯ - сози раҷъату таии масофати хост .

مردی که پس از ایلخانی فرایل رانی داشت سلب تولا کرد و پاس مرام یا نامردمی مولا را در دربار والا برد، بر جای بندش بند افتاد، و سزای دیوانه جلادش بر او دستور خردمند سپرد. دامادش اسمعیل خان را که براسم خدمت و رسم خدعت درین موکب سیاهی لشکر بود و بارگیان را از رمز اردو راز شمر، درین مخمصه خاطرات گل کرد. خار عتابش نهاد و هم در رخ ایلخانی دو اسبه به شه مات فرزین فیل بند طناب فرمود. پس بی آنکه جانی کوب آسیب بیند یا مالی دست فرسود... افتد، یکصد قطار بختی در طرایف... و طریف کهن حریف کشیده خلقی به خلافت نشاند و خود با کتایب رنگین و رکایب سنگین، مشهد مولا را- که جانم برخی او- ساز رجعت و طی مسافت خواست.

Шери гиреҳгонро бесилсила ба арки андар яла кард , ва аз хашми ширгирон на бидон сӯрат ки гӯшии ниўшд ё дар даҳанӣ уфтад ба роҳи андари талаи сохт . Палангонро хоб харгӯшӣ дид растани шаст ва ҷустани бастро , риюии рӯбаҳии пухт . Чун оҳӯии юз аз қафо чун юзи оҳӯ дар ҷилави сӯии ҳарам пў гирифту сояи хуршед бар оҳӯи нахустин бе бахти шағоли маргаши сайд баброн карду қайди ҳзброн . Иқдоми ҷасорат ба воло расед , тғрои растхезаш имзо ёфт , золи ховар дар чоҳ бежан шуд ,у дӯш то соқаш аз кунад қавӣу бандгарони мори заҳҳок ва танин баҳман :

شیر گرگان را بی سلسله به ارک اندر یله کرد، و از خشم شیرگیران نه بدان صورت که گوشی نیوشد یا در دهنی افتد به راه اندر تله ساخت. پلنگان را خواب خرگوشی دید رستن شست و جستن بست را، ریوی روبهی پخت. چون آهوی یوز از قفا چون یوز آهو در جلو سوی حرم پو گرفت و سایه خورشید بر آهو نخستین بی بخت شغال مرگش صید ببران کرد و قید هزبران. اقدام جسارت به والا رسید، طغرای رستخیزش امضا یافت، زال خاور در چاه بیژن شد، و دوش تا ساقش از کند قوی و بندگران مار ضحاک و تنین بهمن:

Полони туаш хон ки бо туаш ялон дар китоби волои арҷўзаҳ влолӣ мехонду Рахши сФоӣии шебу боломии тохти масофи пинҳонаш , пайдо шуду хилофи паймони ҳувайдо . Хуршеди шаҳриёрони маслиҳатро ҳаме бо гули офтобандӯд ва бар чашми идрокаш ба чашми бандиҳои аъзои ниқоби афканд . Ҳар рӯзаш муҳлатӣ фармуд ва бар ҳамагон ба мазоёии раҳмати манзалатии ниҳод . Ба набед сорӣ маст кард ,у брФтҳи сарахсу нҳби хлх даст дод , хайма ба ҳомӯн заду қубба ба гардун . Савти салобат дар кӯҳу фалоти афканд , васияти сардорӣ ба кобулу калот , дилӣ дар хурӯши сголш , онкии ӣнонро низ чун нўбинони пешин дар бангаи худ тохт ва тозӣ бозаду ромиши мшкўро ба яғмои таркону таркмони иғмоӣӣ , сохт васозӣ .

پالان توش خان که با توش یلان در کتاب والا ارجوزه ولآلی می خواند و رخش صفائی شیب و بالامی تاخت مصاف پنهانش، پیدا شد و خلاف پیمان هویدا.خورشید شهریاران مصلحت را همی با گل آفتاب اندود و بر چشم ادراکش به چشم بندی های اعضا نقاب افکند. هر روزش مهلتی فرمود و بر همگان به مزایای رحمت منزلتی نهاد. به نبید ساری مست کرد، و برفتح سرخس و نهب خلخ دست داد، خیمه به هامون زد و قبه به گردون. صوت صلابت در کوه و فلات افکند، وصیت سرداری به کابل و کلات، دلی در خروش سگالش،آنکه اینان را نیز چون نوبینان پیشین در بنگه خود تاخت و تازی بازد و رامش مشکو را به یغمای ترکان و ترکمان یغمائی، ساخت و سازی.