Фурӯғи дидау чароғи дӯдаи фалонро дӯда давлат дид ба ду дидаи савлати дӯди Ромади мрсод . Аз шикасти макораи тунди рустаму Фрохўоаҳи ҳиммати кори маишату бори маъодро бо ҳамаи сустӣ , чусти кеши ту хуштар , ки рӯзгорат беҳилагарӣ сарфи пела варӣасту ихтиёрати бадали мӯии фурӯшӣу тФсилаҳи харӣ , косиб ҳабиб худосту табиби даво , ранҷиши моя ганҷасту зӣонаши хуштар аз суд .

فروغ دیده و چراغ دوده فلان را دوده دولت دید به دو دیده صولت دود رمد مرساد. از شکست مکاره تند رستم و فراخواه همت کار معیشت و بار معاد را با همه سستی، چست کیش تو خوشتر، که روزگارت بی حیله گری صرف پیله وری است و اختیارت بدل موی فروشی و تفسیله خری، کاسب حبیب خداست و طبیب دوا، رنجش مایه گنج است و زیانش خوشتر از سود.

Мардона бошу фарзонаи зӣ . Андӯз дониш ва омӯз ҳунарро ҷузи парчамаи шайхӣ самар назоду гавҳаратро ҷузи даъвӣ бемаънӣ хатар нараст , ва худро ҳар ду аз ҷӯшаш гусастӣ ва аз кӯшиши хстӣу бози ҳамоне ки ҳастӣ :

مردانه باش و فرزانه زی. اندوز دانش و آموز هنر را جز پرچمه شیخی ثمر نزاد و گوهرت را جز دعوی بی معنی خطر نرست، و خود را هر دو از جوشش گسستی و از کوشش خستی و باز همانی که هستی:

Магари анояти пок яздонаст ки аз ҳеҷ олам ва аз Нӯҳи одами сохт , дарин ҳарфат маконат диҳаду бад-ӣни пеша ки амонату диёнаташи лозим , ФрФтонт бахшад . Ҷузи шавқи челонгарӣу завқи ёбўи парварӣ аз ту ҳаргиз чизе надидам ва ангезӣ нишнидам . Агар кӯби оҳани қуфли Муродии кушодӣ ё тимори ёбўи бол маро менаҳодӣ мтрқаҳ боистӣ аз тарки фарқад санадон кунаду дандона . . . Моҳи навро дандон шаканд ки гоҳе газофонаи тзкори шавқӣ ба дидори мо низ наярзад .

مگر عنایت پاک یزدان است که از هیچ عالم و از نوح آدم ساخت، درین حرفت مکانت دهد و بدین پیشه که امانت و دیانتش لازم، فرفطانت بخشد. جز شوق چیلان گری و ذوق یابو پروری از تو هرگز چیزی ندیدم و انگیزی نشنیدم. اگر کوب آهن قفل مرادی گشادی یا تیمار یابو بال مرا می نهادی مطرقه بایستی از ترک فرقد سندان کند و دندانه... ماه نو را دندان شکند که گاهی گزافانه تذکار شوقی به دیدار ما نیز نیرزد.

Вақте мирмиши масти шер . . . Ро дар истисоли рай ба дар истиқлоли ховар кас фиристод ки . . . Дар муштоқи дидораму мафтӯни гуфтор ё ба раҳмати ташриф Фрмоӣӣ кун ва ё фармони заҳмати аФзоӣии даҳ . Гуфтӣ он рӯз ки рағми давлатро ту мейри муҳосира будӣ ва ман шери мушоҷира . Қавоми мғолбаҳро соз мроўдт кардам . То з мусофират оварадӣ ба озӯқаи барг мрослт кардам ба музоиқаи тарк мҷомлт гирифтӣ то мерай тўтипоӣ Фноӣӣ хӯрду ширии ман фитрат рӯбоҳӣ гирифт .

وقتی میرمیش مست شیر... را در استیصال ری به در استقلال خاور کس فرستاد که... در مشتاق دیدارم و مفتون گفتار یا به رحمت تشریف فرمائی کن و یا فرمان زحمت افزائی ده. گفتی آن روز که رغم دولت را تو میر محاصره بودی و من شیر مشاجره. قوام مغالبه را ساز مراودت کردم.تا ز مسافرت آوردی به آذوقه برگ مراسلت کردم به مضایقه ترک مجاملت گرفتی تا میری توتیپای فنائی خورد و شیری من فطرت روباهی گرفت.

Бо ин хорӣ ки манам ва ин хоксорӣ ки ту , чаҳ мо дидор ба якдигари орем ва чаҳ ду ахтаи нрхрро мулоқот уфтад , на ман амтсол таклиф кунам на ту эҳтимоли ташрифи аҳволи ман бандау ҳазрататро ин гузораи мисдоқӣ матинасту бурҳонии мубин , бо ин ҳамаи бозами навид беҳбудасту таманнои суд ки охирӣ буд охири шубони ялдоро .

با این خواری که منم و این خاکساری که تو، چه ما دیدار به یکدیگر آریم و چه دو اخته نرخر را ملاقات افتد، نه من امتثال تکلیف کنم نه تو احتمال تشریف احوال من بنده و حضرتت را این گذاره مصداقی متین است و برهانی مبین، با این همه بازم نوید بهبود است و تمنای سود که آخری بود آخر شبان یلدا را.

Аншоءи аллоҳи бурҳони илмро амали тиҷорати ҷаброне ба сазо хоҳад кард ва ба ҳангоми худ аз лақои азизати баҳра бақо хоҳам гирифт . Бози китоби бурҳон ва гургоне нарасидау таъкиди ман бар ту ҳикояти обу пушт Мурғобӣ шуд , ҳайрони он дилам ки кам аз санг хора нест .

انشاء الله برهان علم را عمل تجارت جبرانی به سزا خواهد کرد و به هنگام خود از لقای عزیزت بهره بقا خواهم گرفت. باز کتاب برهان و گرگانی نرسیده و تاکید من بر تو حکایت آب و پشت مرغابی شد، حیران آن دلم که کم از سنگ خاره نیست.