Гиромии фарзанд « хаста »ро дил аз банд ҳастӣ рустаи бод ,у тиҳӣ аз савдои худ парастӣ бо худои пайваста . Ҳангоми бозгашти бёбонки борҳо сифориш кардам , Аҳмадро бигӯӣ имсолу оянда то зиндаеу бори худоиро банда бар ҳамон ҳанҷор ки дастурӣ додаам , ва бо поки яздони паймони Бомиёни ниҳода , базми сӯгвории ташнаи Карбалоу куштаи нинаворо поку покиза ба сомони дор , даравишони ҷӯ ба ҷӯи санги нёзоўр . Ва тавонгарон аз палаву члў дастор хон бргстрон . Агар срмўӣӣ аз ин пешау андеша рӯй ва рой бигардоне дар зисту марг аз ту нохурсанд хоҳам буд ,у кайфари кирдорро подоши баду сазои носутӯда аз худованд хоҳам хост .

گرامی فرزند «خسته» را دل از بند هستی رسته باد، و تهی از سودای خود پرستی با خدا پیوسته. هنگام بازگشت بیابانک بارها سفارش کردم، احمد را بگوی امسال و آینده تا زنده ای و بار خدای را بنده بر همان هنجار که دستوری داده ام، و با پاک یزدان پیمان بامیان نهاده، بزم سوگواری تشنه کربلا و کشته نینوا را پاک و پاکیزه به سامان دار، درویشان جو به جو سنگ نیازآور. و توانگران از پلو و چلو دستار خوان برگستران. اگر سرموئی از این پیشه و اندیشه روی و رای بگردانی در زیست و مرگ از تو ناخرسند خواهم بود، و کیفر کردار را پاداش بد و سزای ناستوده از خداوند خواهم خواست.

Ва ҳамчунин он андеша ки дар кори фарзандии млобошии доштам дар пой рафт ,у сголши дигаргуни гашт , зеро ки кор бастан он кор ки ба чашми андари мояи хушнӯдии парвардгору поки паямбар ҳаме намӯд ба роҳӣ ки роз гушӯдану бори намӯдан , бурун аз ёсои парда дорӣаст , акнӯн брондоми вондози дигари ҳамеи байнам . Умед гоҳе « мӯбад » ва « хаста »ро низ гувоҳ гирифтам ки аз он андешаи боз омадаам , ту низ дили тиҳии дор ва дар анҷоми рои кӯтаҳиовар . Чун худои чизеро нахоҳад , мо ва ту чигуна тавонем хост . Камтарини бандаи яғмо .

و همچنین آن اندیشه که در کار فرزندی ملاباشی داشتم در پای رفت، و سگالش دگرگون گشت، زیرا که کار بستن آن کار که به چشم اندر مایه خشنودی پروردگار و پاک پیمبر همی نمود به راهی که راز گشودن و بار نمودن، برون از یاسای پرده داری است، اکنون براندام وانداز دیگر همی بینم. امید گاهی «موبد» و «خسته» را نیز گواه گرفتم که از آن اندیشه باز آمده ام، تو نیز دل تهی دار و در انجام رای کوتهی آور. چون خدای چیزی را نخواهد، ما و تو چگونه توانیم خواست. کمترین بنده یغما.