Ҷавонакӣ аз пирзодгони бёбонк хоҳарӣ дошт « Маъсӯма » ном . Миёни ин хоҳару бародари шефтагиҳои Лайлии маҷнӯн буду фирефтагиҳои аббосау ҳорӯн , Маъсӯмаи шавҳари хост . Обистани гашт . Ҳангом зодан расед . Дарди бор ниҳодан дароз афтод .
جوانکی از پیرزادگان بیابانک خواهری داشت «معصومه» نام. میان این خواهر و برادر شیفتگی های لیلی مجنون بود و فریفتگی های عباسه و هارون، معصومه شوهر خواست. آبستن گشت. هنگام زادن رسید. درد بار نهادن دراز افتاد.
Пиндори марг бар зист чрбидн гирифт . Шаби ҳафтуми оғоз хурӯс хон шикам аз борзодн боз пардохт . Бародар огоҳ гардид . Домон ба сангҳои дурушт бар анбошт . Тозкўӣ ва барзан гирифт . Бе онкии сроӣӣ аз миён уфтад ё дарӣ бркрон ёбад :
پندار مرگ بر زیست چربیدن گرفت. شب هفتم آغاز خروس خوان شکم از بارزادن باز پرداخت. برادر آگاه گردید. دامان به سنگ های درشت بر انباشت. تازکوی و برزن گرفت. بی آنکه سرائی از میان افتد یا دری برکران یابد:
Ба неруии панҷа ба бозуии мушт
به نیروی پنجه به بازوی مشت
Фурӯи кӯфти дарҳо ба санги дурушт
فرو کوفت درها به سنگ درشت
зи овои дарҳоу ошӯби санг
ز آوای درها و آشوب سنگ
зи моҳӣ ба ма шуд ғариву ғрнг
ز ماهی به مه شد غریو و غرنگ
Чаҳ дарҳо ки аз захмаи дарҳами шикаст
چه درها که از زخمه درهم شکست
Чаҳ сарҳо ки осема аз хоби ҷуст
چه سرها که آسیمه از خواب جست
Зану марди перу ҷавони ҳоҷу воҷ
زن و مرد پیر و جوان هاج و واج
Гурезон ба даҳлез дар аз , дўоҷ
گریزان به دهلیز در از، دواج
Яке гуфт дорои раии кӣнаи хоҳ
یکی گفت دارای ری کینه خواه
Магари тохти зии шаҳри ховари сипоҳ
مگر تاخت زی شهر خاور سپاه
Дигар гуфт ноед зи шаҳи ин ситез
دگر گفت ناید ز شه این ستیز
Ба моҳӣ зама раст ин растхез
به ماهی زمه رست این رستخیز
з ҳар хонаи ғавғо ба хуршеду моҳ
ز هر خانه غوغا به خورشید و ماه
Ки худ кист ин ҷангии кӣнаи хоҳ ?
که خود کیست این جنگی کینه خواه؟
Чаҳ кини тўхти гардуни пирӯзи чанг
چه کین توخت گردون پیروز چنگ
Ки май борад аз чори сӯи чӯбу санг ?
که می بارد از چار سو چوب و سنگ؟
Азин кунад стўор , ва ин кӯби сахт
ازین کند ستوار، و این کوب سخت
Дарӣ нест дар шаҳри ҷузи лухти лухт
دری نیست در شهر جز لخت لخت
Ба ковуши камари танг бастан чаро ?
به کاوش کمر تنگ بستن چرا؟
Ба санги ситам дар шикастан чаро ?
به سنگ ستم در شکستن چرا؟
Бигӯ то бидонем кат ном чист ?
بگو تا بدانیم کت نام چیست؟
Вази ин дар шикастани туро ком чист ?
وز این در شکستن ترا کام چیست؟
Ба посух , дароӣ даҳон боз кард
به پاسخ، درای دهان باز کرد
Лаб аз хандаи озарм Аҳвоз кард
لب از خنده آزرم اهواز کرد
Ки зинҳор , бо каси маро ҷанг нест
که زنهار، با کس مرا جنگ نیست
Дуруштӣу сахтии дарин санг нест
درشتی و سختی درین سنگ نیست
Марои ахти фархундаи Маъсӯмаи ном
مرا اخت فرخنده معصومه نام
Казу меҳру ма некӯӣ карда вом
کز و مهر و مه نیکوی کرده وام
Ҷаҳон обгунаст ва ӯ дар тоб
جهان آبگون است و او در تاب
Замин осмонаст ва ӯ офтоб
زمین آسمان است و او آفتاب
Пас аз ҳафтае тобу тимору таб
پس از هفته ای تاب و تیمار و تب
з зодан шуд осӯда дар ним шаб
ز زادن شد آسوده در نیم شب
Шуморо на аз кӣнаи ошўФтм
شما را نه از کینه آشوفتم
Паии муждаи санадони бадари кӯфтам
پی مژده سندان بدر کوفتم
Сазад рӯзу шаби ҳафтау солу моҳ
سزد روز و شب هفته و سال و ماه
Бад-ӣни номвари муждаи ранҷи коҳ
بدین نامور مژده رنج کاه
Ба кӯрии он каш буд душманӣ
به کوری آن کش بود دشمنی
Пазиради дили дӯстони равшанӣ
پذیرد دل دوستان روشنی
Сипеҳри баланд ар дар ояд бхок
سپهر بلند ار در آید بخاک
Чу Маъсӯма зиндааст моро чаҳ бок
چو معصومه زنده است ما را چه باک