Чунон каз тоби оташи об аз гармоба май резад

چنان کز تاب آتش آب از گرمابه می‌ریزد

зи сӯзи дили мудом аз дидаам хуноба май резад

ز سوز دل مدام از دیده‌ام خونابه می‌ریزد

Ба марги Таҳамтан аз ҷаври золи чарх дар зобул

به مرگ تهمتن از جور زال چرخ در زابل

Чу равад ҳирманди ашк аз рухи рӯдоба май резад

چو رود هیرمند اشک از رخ رودابه می‌ریزد

Ба ҷони парвонаи шамъам ки гоҳ сӯхтан аз ғам

به جان پروانه شمعم که گاه سوختن از غم

Сиришки хешро бо ҳоли аҷзу лоба май резад

سرشک خویش را با حال عجز و لابه می‌ریزد

Гузидам баси зи нокомии баси ангушти таҳайюр ро

گزیدم بس ز ناکامی بس انگشت تحیر را

Аз ин рӯ то қиёмати хӯнам аз сбобаҳ май резад

از این رو تا قیامت خونم از سبّابه می‌ریزد

Гувоҳи домани поки Сиёвуши гашт чун оташ

گواه دامن پاک سیاوش گشت چون آتش

Фалаки хокистари ғам бар сари Судоба май резад

فلک خاکستر غم بر سر سودابه می‌ریزد

Ману дил аз ғами моҳии зи ашку оҳ чун моҳӣ

من و دل از غم ماهی ز اشک و آه چون ماهی

Гуҳӣ дар диҷла мехоҳад , гуҳӣ дар тоба май резад

گهی در دجله می‌خواهد، گهی در تابه می‌ریزد