Он ғунча ки нашикуфт зи ҳасрати дили мо буд

آن غنچه که نشکفت ز حسرت دل ما بود

Ваон уқда ки нагушӯд зи ғами мушкили мо буд

وان عقده که نگشود ز غم مشکل ما بود

Маҷнӯн ки ба девонагарӣ шуҳра шаҳр аст

مجنون که به دیوانه گری شهره شهر است

Дар дашти ҷунуни ҳамсафари оқили мо буд

در دشت جنون همسفر عاقل ما بود

Гар домани дил ранг набӯд аз асари хӯн

گر دامن دل رنگ نبود از اثر خون

Маълум намешуд дили мо қотили мо буд

معلوم نمی شد دل ما قاتل ما بود

Сарсабз нигарадед ҳар он дона ки киштем

سرسبز نگردید هر آن دانه که کشتیم

Пои бастаи офати задагии ҳосили мо буд

پا بسته آفت زدگی حاصل ما بود

Дурдонаи ма буду ҷигари гӯшаи хуршед

دردانه مه بود و جگر گوشه خورشید

Ин шамъи шаби афрӯз ки дар маҳфили мо буд

این شمع شب افروز که در محفل ما بود

Ин сар ки ба дасти ғами ҳиҷр ту супурдем

این سر که به دست غم هجر تو سپردیم

Дар пои ғамати ҳадяи ноқобили мо буд

در پای غمت هدیه ناقابل ما بود

Аз роҳи санами пай ба самади барадам ва дидам

از راه صنم پی به صمد بردم و دیدم

Мастураи ойинаи ҳақи ботили мо буд

مستوره آئینه حق باطل ما بود