Ҳар ҷои сухан аз ҷилваи он моҳи парӣ буд

هر جا سخن از جلوه آن ماه پری بود

Кори ман сўдоздаҳи девонагарӣ буд

کار من سودازده دیوانه‌گری بود

Парвоз ба мурғони чамани хуш ки дар ин дом

پرواز به مرغان چمن خوش که در این دام

Фарёди ман аз ҳасрат беболу парӣ буд

فریاد من از حسرت بی‌بال و پری بود

Гар ин ҳамаи ворастаа ва озод набудам

گر این همه وارسته و آزاد نبودم

Чун сарв чаро баҳраи ман бесамарӣ буд

چون سرو چرا بهره من بی ثمری بود

Рӯзӣ ки зи ишқ ту шудам бихбр аз хеш

روزی که ز عشق تو شدم بیخبر از خویش

Дидам ки хабарҳо ҳама дар бихбрӣ буд

دیدم که خبرها همه در بیخبری بود

Бе тобиши меҳри рахт эй моҳи дили афрӯз

بی تابش مهر رخت ای ماه دل افروز

Ёқӯти сифати қисмати мо хӯни ҷгарӣ буд

یاقوت صفت قسمت ما خون جگری بود

Дардо ки парастории бемори ғами ишқ

دردا که پرستاری بیمار غم عشق

Шабҳо ҳама дар ӯҳдаи оҳи саҳарӣ буд

شبها همه در عهده آه سحری بود

Моро з дар хонаи худ хона худо ронад

ما را ز در خانه خود خانه خدا راند

Гуё зи худои қисмати мо дарбаи дарӣ буд

گویا ز خدا قسمت ما دربه‌دری بود