Ҳар кас ки ба дили меҳри ту ма пора надорад

هر کس که به دل مهر تو مه‌پاره ندارد

Аз ҳар ду ҷаҳони баҳра ба якбора надорад

از هر دو جهان بهره به یکباره ندارد

Фарёди зи бечорагии дил ки ба ночор

فریاد ز بیچارگی دل که به ناچار

Ҷузи онкӣ ба ғам нола кунад чора надорад

جز آنکه به غم ناله کند چاره ندارد

Ҳам собит дар ишқам ва ҳам раҳрави сайёр

هم ثابت در عشقم و هم رهرو سیار

Афлок чу ман собит ва сайёра надорад

افلاک چو من ثابت و سیاره ندارد

Дорад дили мангар ҳавас хуфтан дар гӯр

دارد دل من گر هوس خفتن در گور

Тифласту биҷузи одат гаҳвора надорад

طفل است و بجز عادت گهواره ندارد

Бо ин ҳамаи хории з чаҳ дорад сари сахтӣ

با این همه خواری ز چه دارد سر سختی

Он сусти вафогар дил чун хора надорад

آن سست وفا گر دل چون خاره ندارد

Резади ғаму аФсрдгиш аз дару девор

ریزد غم و افسردگیش از در و دیوار

Ҳар шаҳр ки майхона ва михўораҳ надорад

هر شهر که میخانه و میخواره ندارد

Дар кеши ман озори дили аҳли муҳаббат

در کیش من آزار دل اهل محبت

Ҷурмӣаст ки он тавба ва куффора надорад

جرمیست که آن توبه و کفاره ندارد

Бо ӣнҳамаи девонаи яке чун ману маҷнӯн

با اینهمه دیوانه یکی چون من و مجنون

Саҳрои ҷунун аз ватан овора надорад

صحرای جنون از وطن آواره ندارد