Шӯридаи дил ба сина ба унвони коргар
شوریده دل به سینه به عنوانِ کارگر
Шӯред ва гуфт ҷони ману ҷони коргар
شورید و گفت جانِ من و جانِ کارگر
Шоҳу гадои фақир ва ғанӣ кист онкӣ нест
شاه و گدا فقیر و غنی کیست آنکه نیست
Муҳтоҷи заръи зореъу меҳмони коргар
محتاج زرع زارع و مهمان کارگر
Сармояи дор аз сар хон ронадаш зи ҷавр
سرمایهدار از سرِ خوان رانَدَش ز جور
Бо онкӣ ҳаст реза хур хон коргар
با آنکه هست ریزهخورِ خوان کارگر
Дар хаз хазидаи хоҷа , куҷо оядаш ба ёд
در خز خزیده خواجه، کجا آیَدَش به یاد
Пои бараҳна , пайкари урёни коргар
پای برهنه، پیکرِ عریان کارگر
Бо онкии ганҷҳо барад аз дасти ранҷи вай
با آنکه گنجها بَرَد از دسترنج وی
Помол мекунад сару сомони коргар
پامال میکند سر و سامان کارگر
Оташ ба ҷон ӯ мазан аз боди кибру аҷаб
آتش به جان او مزن از باد کبر و عجب
эй онкии ҳамчуи оби хурии нони коргар
ای آنکه همچو آب خوری نان کارگر
Тарсам ки хона ?ут шавад эй муҳташами хароб
ترسم که خانهات شود ای محتشم خراب
Аз сайли ашки дидаи гирёни коргар
از سیل اشک دیده گریان کارگر
ё кохи рифъат ту бисӯзад зи нори қаҳр
یا کاخ رفعت تو بسوزد ز نار قهر
Аз барқи оҳи синаи сӯзони коргар
از برق آه سینه سوزان کارگر
Кӣ он ғанӣ ки ҷамъ буд хотираши мудом
کی آن غنی که جمع بود خاطرش مدام
Раҳм оварад ба ҳоли парешони коргар
رحم آورد به حال پریشان کارگر
эй дили фидои кулба бе сақфи бзркор
ای دل فدای کلبه بیسقف بذرکار
Ваии ҷони нисори хонаи вайрони коргар
وی جاننثار خانه ویران کارگر