Фидои сӯзи дили мутрибӣ ки гуфт бисоз

فدای سوز دل مطربی که گفت به ساز

Дар ин хароба чу манзил кунӣ бисӯз ва бисоз

در این خرابه چو منزل کنی بسوز و بساز

Чунон зи санги ҳаводиси шикасти болу пурм

چنان ز سنگ حوادث شکست بال و پرم

Ки умрҳо ба дилам монад ҳасрати парвоз

که عمرها به دلم ماند حسرت پرواز

Кунам бзири пари хеши сар ба сад андӯҳ

کنم به زیر پر خویش سر به صد اندوه

Чу мурғи субҳи з шодӣ баровард овоз

چو مرغ صبح ز شادی برآورد آواز

Гиреҳ гшо набӯд фикри ин вакилу вазир

گره‌گشا نبوَد فکر این وکیل و وزیر

Магари ту чора кунӣ эй худои бандаи навоз

مگر تو چاره کنی ای خدای بنده‌نواز

Ба пойтахти каён эй худо шавад рӯзӣ ?

به پایتخت کیان ای خدا شود روزی؟

Ки чашм халқ набинад гадои дасти дароз

که چشم خلق نبیند گدای دست‌دراز

Дар ин харобаи баҳри ҷо ки пой бигзорӣ

در این خرابه به هر جا که پای بگذاری

Ғамасту нолау фарёд ва доду сӯзу гудоз

غم است و ناله و فریاد و داد و سوز و گداز

Гуҳар фишонӣ тӯфони гувоҳи табъ ман аст

گهرفشانی طوفان گواه طبع من است

Ки дар фунуни ғазал фаррухӣ кунад эъҷоз

که در فنون غزل فرخی کند اعجاز