То ҳаёти ман ба дасти нон деҳқонасту бас

تا حیات من به دست نان دهقان است و بس

Ҷони ман сар то ба пои қурбон деҳқонасту бас

جان من سر تا به پا قربان دهقان است و بس

Розиқи рӯзии даҳ шоҳу гадои баъд аз худоӣ

رازق روزی ده شاه و گدا بعد از خدای

Даст хӯн олуд базрафшон деҳқонасту бас

دست خون‌آلود بذرافشان دهقان است و بس

Дар асад чун ҳути сӯзади зи офтобу оқибат

در اسد چون حوت سوزد ز آفتاب و عاقبت

Бенасиб аз сунбулаи мизон деҳқонасту бас

بی‌نصیب از سنبله میزان دهقان است و بس

Онкӣ ларзад ҳамчуи мурғи ним бсмли субҳу шом

آنکه لرزد همچو مرغ نیم بسمل صبح و شام

Дар зимистони пайкари урён деҳқонасту бас

در زمستان پیکر عریان دهقان است و بس

Дасти ҳаркас дар тавассул аз азал бо доманӣ аст

دست هرکس در توسل از ازل با دامنی است

То абади дасти ману домон деҳқонасту бас

تا ابد دست من و دامان دهقان است و بس

Даври даврон ҳар ду рӯзӣ бар муроди давраи ист

دور دوران هر دو روزی بر مراد دوره ایست

Онкӣ ноед даври он даврон деҳқонасту бас

آنکه ناید دور آن دوران دهقان است و بس

Бар сар хон , хоҷаи пиндорад ки бошад мизбон

بر سر خوان، خواجه پندارد که باشد میزبان

Ғофиласт аз инки худ меҳмон деҳқонасту бас

غافل است از اینکه خود مهمان دهقان است و بس

Мунҳадим гардад қусӯри молики сармояи дор

منهدم گردد قصور مالک سرمایه‌دار

Кохи муҳками кулбаи вайрон деҳқонасту бас

کاخ محکم کلبه ویران دهقان است و بس

Номаи тӯфон ки бо хӯн менагорд фаррухӣ

نامه طوفان که با خون می‌نگارد فرخی

Дар ҳақиқати номаи тӯфон деҳқонасту бас

در حقیقت نامه طوفان دهقان است و بس