Гар бархе ҷонони ман дилдода набудам

گر برخی جانان من دلداده نبودم

Дар додани ҷони ин ҳама омода набудам

در دادن جان این همه آماده نبودم

Айбу ҳунар халқ намешуд зи ман изҳор

عیب و هنر خلق نمی شد ز من اظهار

Чун оинагар покдл ва сода набудам

چون آینه گر پاکدل و ساده نبودم

Сарсабзии ман ҷузи зи тиҳии дастӣ ман нест

سرسبزی من جز ز تهی دستی من نیست

Чун сарв набудам агар озода набудам

چون سرو نبودم اگر آزاده نبودم

Хам буд агар пушти ман аз бори тамаллуқ

خم بود اگر پشت من از بار تملق

Пеши ҳама бо ҷабҳа бигушода набудам

پیش همه با جبهه بگشاده نبودم

Наниҳодӣ агар теғи ту миннат ба сари ман

ننهادی اگر تیغ تو منت به سر من

Дар пои ту чун куштаи ман афтода набудам

در پای تو چون کشته من افتاده نبودم

Кайфияти чашмони ту мастӣ ба ман омухт

کیفیت چشمان تو مستی به من آموخت

Он рӯз ки ман дар талаб бода набудам

آن روز که من در طلب باده نبودم

Аз ҷинси Фқиронм ва бо ин ғам бисёр

از جنس فقیرانم و با این غم بسیار

Дилшод аз онам ки ғанӣ зода набудам

دلشاد از آنم که غنی‌زاده نبودم