зи бас аз рӯзгори бахту сахту сусти дилтангам

ز بس از روزگار بخت و سخت و سست دلتنگم

Ба сахтии муттасил бо рӯзгору бахт дар ҷангам

به سختی متصل با روزگار و بخت در جنگم

Ду рангӣ чун писанд ояд ба чашми мардуми дунё

دو رنگی چون پسند آید به چشم مردم دنیا

Ба ғайр аз хӯни дил хӯрдан чаҳ созами ман ки икрнгм

به‌غیر از خون دل خوردن چه سازم من که یکرنگم

Хушам бо ин тиҳии дастӣ баландӣ ҷӯям аз пастӣ

خوشم با این تهی دستی بلندی جویم از پستی

На дар сар шӯр дияем ва на дар дили меҳри аврангам

نه در سر شور دیهیم و نه در دل مهر اورنگم

Бигӯ бо орифу омии супурдами ҷон ба нокомӣ

بگو با عارف و عامی سپردم جان به ناکامی

Гузаштам аз накӯи номӣ кунун омодаи нангам

گذشتم از نکو‌نامی کنون آمادهٔ ننگم

Манам он мурғи длхстаҳ , шикастаи болу пари баста

منم آن مرغ دلخسته‌، شکسته‌بال و پر بسته

Ки дасти осмони доими з ахтар мезанад сангам

که دست آسمان دایم ز اختر می‌زند سنگم