Аз бас ки ғам ба синаи ман бастаи роҳ ро

از بس که غم به سینهٔ من بسته راه را

Дигар маҷол омад ва шуд нест оҳ ро

دیگر مجال آمد و شد نیست آه را

Донам чу дида дид , дил аз каф равад вале

دانم چو دیده دید، دل از کف رود ولی

Натавон нигоҳ дошт зи хубони нигоҳ ро

نتوان نگاه داشت ز خوبان نگاه را

Ҳар шаби зи ишқ рӯй ту эй офтоб рӯй

هر شب ز عشق روی تو ای آفتاب‌روی

Аз дӯди оҳ тира кунам рӯй моҳ ро

از دود آه تیره کنم روی ماه را

Моро махон ба каъба ки дар кеши аҳли дил

ما را مخوان به کعبه که در کیشِ اهلِ دل

Маънии яке сети майкадау хонақоҳ ро

معنی یکی‌ست میکده و خانقاه را

Бигушоӣ гӯшу ҳуш ки дар хилвати сабӯҳ

بگشای گوش و هوش که در خلوت صبوح

Хуш лиззатӣаст , замзамаи субҳгоҳ ро

خوش لذتی است، زمزمهٔ صبحگاه را

Зини бештар ба рехтани хӯни мардумон

زین بیشتر به ریختن خون مردمان

Фурсат мабод мардуми чашми сиёҳ ро

فرصت مباد مردم چشم سیاه را

Ту масти хоби ғифлатӣ эй подшоҳи ҳасан

تو مست خواب غفلتی ای پادشاهِ حُسن

наменашнавӣ хурӯши дили додхоҳ ро

می‌نشنوی خروشِ دلِ دادخواه را